Voor schrijvers, door schrijvers
968 inzendingen in deze rubriek

Ook jouw tekstbijdrage is welkom en meedoen is gratis.

Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! In deze schrijfactiviteit is ook ruimte voor reisverhalen.
 
KLIK HIER om naar flitsverhalen te gaan.
Klik hier
Eerst inloggen of (gratis) aanmelden s.v.p. om je artikel in te zenden.
(klik op de button om in te loggen of je aan te melden)

196 Hits

Publicatie op:
  • Home
  • Korte verhalen
  • Wie eenmaal voor een dubbeltje is geboren wordt nooit als kwartje behandeld
Wie eenmaal voor een dubbeltje is geboren wordt nooit als kwartje behandeld
Zwerven deed hij al zijn leven lang. In zijn vroegste jeugd was hij letterlijk op straat gegooid waar hij zichzelf moest leren bedruipen. Zoiets valt niet mee als je uit de goot komt en grote lompe schoenen over je heen walsen of jou constant voor zich uit trappen. Soms wenste hij, dat hij net als zijn collega’s voorgoed was samengeperst tussen twee reusachtige mechanische grijparmen. Dan waren hem heel wat angstige en onzekere momenten bespaard gebleven. Waarom ook moest die fabrieksmedewerkster hem zo nodig uit de bak met afgekeurde productie gappen?
 
Hij wist niet wat hem overkwam toen hij zo vanuit de lawaaiige felverlichte omgeving van de fabriek in een diep donker gat werd gegooid. Wanhopig probeerde hij zich vast te houden aan de naden van de stof van haar schortjas, maar uiteindelijk gaf hij zich gewonnen. Zijn landing was zacht. Hij was er niet alleen. Een lang koud voorwerp keek vanaf een hoogte op hem neer en knikte minzaam tegen zijn bezoek.
 
“Zo, weer een flitsbezoeker erbij. Eens kijken hoe lang jij hier blijft. Ik ben “pen”. woon hier al jaren en wordt af en toe gelucht om mijn werk te doen op een papiertje, maar helaas niet vaak. Mag ik vragen wie en wat jij bent?”
 
Voordat plastic kon antwoorden voelde hij hoe warme, klamme vingers hem open begonnen te scheuren om de chocoladekoek, die in hem woonde, tevoorschijn te halen. Hijzelf werd verfrommeld tot een prop. Met een zwaai vloog hij door de lucht en klapte op de stenen. Eindelijk zag hij weer daglicht, al was het met een verkreukeld gezicht. De zon scheen. Het was allemaal goed en wel, maar de achteloosheid waarmee die meid hem behandelde was ontstellend. Had ze dan helemaal geen gevoel?
 
Kreunend bleef hij op de stoep liggen waar tientallen donkere dreigende schaduwen voortdurend op hem af kwamen. Bij elke stap van de grove schoenzolen, de ene maat niet groter dan de andere, kromp hij in elkaar. Moe gesold kwam uiteindelijk die ene kindersportschoen hem uit zijn benarde positie bevrijden. Diens eigenaar gaf plastic zo’n trap, dat hij een heel eind verder rolde en uiteindelijk in een zanderige berm terecht kwam. Verlost!
 
Het verrukkelijke gevoel van vrijheid en rust duurde maar kort, zo kort, dat zijn volgende ervaring veel intenser leek. Nog voelde hij de prik van de lange stok die hem aan zich reeg en in een grote afvalbak deponeerde. Er werd wat met hem gegooid in zijn leven, niet zuinig. Nu was hij in gezelschap van allemaal plastic collega’s in verschillende vormen en kleuren. Hij voelde er zich meteen thuis. Het werd nog gezellig zo met zijn allen. Op zijn gemak bekeek hij de zomers geklede mensen die langsliepen en een plaatsje zochten dat nog niet bezet was.
 
“Gooi maar weg. Daar is een prullenbak,” riep een vrouwenstem tegen haar zoontje.
Plastic kroop eens wat dichterbij om te kunnen zien wat de vrouw bedoelde met dat woord "prullenbak". Het klonk zo grappig, een beetje speels. De betekenis werd hem al snel duidelijk toen een ijskoude zoete, klodder recht in zijn gezicht klatste. Bah, nu was hij helemaal vies. Zijn vrolijke stemming was omgeslagen in de bekende somberheid. Hier op het strand had ook al niemand respect voor een plastic zakje. Weer een ervaring rijker en een illusie armer.
 
Mocht hij ooit weer op deze wereld terugkomen dan hoopt hij met heel zijn plastic hart, dat het niet hier aan de kust zal zijn. Liever ligt hij nog op de lopende band in de fabriek dan ergens verguisd onder de rommel van een ander.

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Wie eenmaal voor een dubbeltje is geboren wordt nooit als kwartje behandeld"

06.09.20
Feedback schrijfkwaliteit
Knap. Graag gelezen
  • Tevredenheid over de schrijfkwaliteit
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Ook graag je review voor een van de oudere inzendingen...

  • Op losse schroeven (368) H.o.p.e 24-04-2020

    Op losse schroeven... Zittend op een vreemd bed, denk ik na. Het kraakt. Er missen schroeven. Was het zoals ik het verwacht had? Was het zoals ik het gehoopt had? Was het zoals het me toegezegd was? Op...

    Lees meer: Op losse schroeven