Roularta mag zich dubbel gelukkig prijzen. Voor het eerst in 24 edities schoof de zeskoppige jury zes genomineerden naar voren. Dat zegt veel over de spannende besluitvorming: drie aanstormende talenten, drie vorige winnaars, en we raakten er pas na ampel debat helemaal uit. Even leek de prijs ex-aequo naar de zes auteurs te gaan. Het gezond verstand zegevierde, en dat bespaarde Roularta meteen onvoorziene kosten in deze kroonpandemische tijden: niet alleen 5.000 euro maal zes, maar ook zes kroonpennen van Montblanc - nomen est omen.

 

Dat Dehairs uiteindelijk unaniem werd gekozen had nochtans niets te maken met zijn tekst Witte Steden, waarmee hij al in 2009 de eerste prijs won van de schrijfwedstrijd die HetManuskript had uitgeschreven. Nee, zijn verkiezing had voor alles te maken met de spektakulaire vooruitgang die zijn werk toont van Lockdown uit 2017 over De Graffitimoorden in 2019 - die dat jaar op een haar de nominatie miste voor de Poirotprijs - tot dit wonderlijk erudiete en getrimde grootstaddrama, Nachtstad.

 

De keuze van de jury had alles vandoen met zijn volmaakte beheersing van een vernuftig plot, de symbiose van Grootstadroman en thriller, de psychologische en existentiële ontrafeling van tragische personages, de naadloze vervlechting van politieke en misdadige belangen, en het bijna nihilistische mensbeeld dat uit jeugdtrauma's en zelfhaat voortkomt. Homo homini lupus, het is geen fraai thema, maar wel uitermate dienstig in een spannend boek.

 

Het siert een belangrijke, West-Vlaamse, internationaal gerichte uitgeverij als Lannoo dat het niet laatdunkend neerkijkt op een genre mineur, en dan nog van eigen bodem. Je merkt het aan vormgeving, degelijke inbinding en voorbeeldige redactie van het boek (ik heb hooguit drie zetfouten ontdekt, ik weet wel zeker dat op bladzijde 297 het interventieteam binnen viel 'in de garage in de garage'.

 

Maar ook de inbreng van kleinere uitgeverijen loont, al bezondigen die zich maar al te vaak aan slordigheden en goedkope omslagen. Het heeft de jury niet tegengehouden om 4Bar van voormalig speurder Stef Peeters met Zuid-Amerikaanse ervaring de Fred Braeckmandebuutprijs toe te kennen, een razend spannend rechttoe rechtaan avonturenverhaal over internationale drugssmokkel, mét oog voor sociale misstanden. Zijn uitgeverij AquaZZ is een kleine speler voor meestal kleinere schrijvers, heeft nood aan professionalisering en meer zorg, maar brengt ook kwaliteit, net zoals de voorbije jaren Hamley Books in de prijzen viel.

Bron: https://www.knack.be/nieuws/boeken/lofrede-voor-wouter-dehairs-winnaar-van-de-hercule-poirotprijs-2021/article-normal-1814677.html