Proefstuk

Je schrijft veel en graag en bent meestal tevreden over je schrijfresultaten. Je deed al mee aan schrijfactiviteiten en schrijfwedstrijden maar je kunt nu ook een verhaal of gedicht laten zien waar je echt trots op bent of... waar je juist nog over twijfelt maar wat je wel graag aan anderen wilt laten zien.
Dat is nu mogelijk in deze rubriek. Leden van Schrijverspunt kunnen in deze rubriek een schrijfresultaat tonen wat gezien kan worden als een proefstuk van eigen kunnen. Er zijn geen voorwaarden voor genre, aantal woorden, etc. Het is jouw proefstuk wat jij graag aan anderen wilt laten lezen.
Van lezers verwachten we respect voor de publicatie. Beloon de schrijver voor zijn/haar durf en inzet met serieuze feedback.

73 Hits

Publicatie op:

Op zoek naar schrijfwedstrijden?

Hercules

Mijn lieve Hercules

 

“ Ik zou je willen kussen met het warme stof van honderdduizend motten, ik zou je wijsheid en gouden vergetelheid inblazen als mijn lippen jouw tong beroeren en ik tussen je tanden door mijn met mottenstof doortrokken adem op je loslaat: ik ben de mottenkoningin, zij zijn mijn heilige beestjes die ons huis de laatste jaren in grote getale zijn gaan bevolken en ook jij, die deze wonderlijke wezentjes eerst niet eens zag staan, hebt inmiddels begrepen en op mijn nachtelijke influisteringen gereageerd zodat je mij nu in wakende toestand wijst op de prachtige tekeningen die jij op hun vleugels ontdekt hebt.

De tijd is aangebroken dat zij massaal hun broze wijsheid achterlaten in de donkere gaten en kieren van de oude paardenstal waarin wij ons liefdesnest gemaakt hebben en dat jij, getekend door jaren van ongelukkig toeval dat je deel is geworden en waar jij, hoe groot en sterk je ook bent, totaal door overrompeld, vernederd en verslagen werd, maar nu dan mag vergeten en het stof van hun vleugels mag gaan drinken, zodat dit stof je hersenen zal bevolken en je rustiger zal maken tot je op een dag in heerlijke onwetendheid weer spelen kan, weer lachen en weer dansen zal en niets ter wereld jou meer raken of verdrietig maken kan.

Daarom heb ik mijn onderdanen gevraagd mij te hulp te komen en omdat zij weten dat ik hen nooit onnodig zou verstoren, zijn zij gekomen, zij hebben massaal gehoor gegeven aan mijn bede en ik ben ze dankbaar….

 

Ik herinner mij jou: torsend, werkend, zwetend in dat kleine koninkrijkje wat jouw knoestige blote handen uit het niets hebben gebouwd. Je hebt het gebouwd omdat jij je droom wilde bouwen en met de laatste krachten die je in je had heb je iedere steen omgedraaid, gebikt, opnieuw geplaatst en de straat eromheen opengebroken en je hebt de oude paardenstal weten om te toveren tot het mooiste pareltje dat er in die kleine badplaats aan de Noordzee te vinden is.

Hierin heb je mij toen ontvangen en gezegd: "Dit heb ik allemaal voor jou gedaan, mijn kleine koningin, hier is mijn paleis voor jou om in te spelen, te dansen en jouw dromen te creëren, dit is gebouwd door mijn liefde voor jou."

Ik herinner mij het groot verdriet in je ogen waardoor je blik vertroebeld was, je kon niet meer goed zien, was bijna blind, zoveel tranen hadden zich als een waas voor je ogen gevormd en waren tot een permanent vlies geworden dat je zicht vertroebelde: geen oogarts kon de oorzaak vinden, en dat kon ook niet want de oorzaak had niets te maken met een mankement in de fysiologie van het menselijk gezichtsorgaan. De oorzaak was een diep verdriet dat zich heel je leven opgehoopt had in je hart en zich van daaruit door je aderen en je buik een weg naar buiten zocht en deze enkel vinden kon door te pogen via de traanbuisjes van je ogen te ontsnappen.

Daar werd het echter tot staan gebracht door jouw wil om niet te mogen huilen omdat je het je niet meer permitteren kon om je zwakheid aan de buitenwereld te tonen. Jij was een Hercules, de onoverwinnelijke man van zes miljoen.

Ik kan je niet bereiken. Jouw ondoordringbaar bastion van gebroken liefdes, die zich in je genesteld hebben en vanbinnen zijn gaan zwellen als droge rozijnen in een tranendal; gebroken vertrouwen, dat zich in je spieren heeft genesteld en als een nest woedende wespen jouw lichaam in brand heeft gestoken en als een dorre stam is je rug tenslotte ook gebroken zodat het je nu niet eens meer gegund is fier en trots rechtop te lopen.

 

Ik ben de mottenkoningin, ik ben de kraaienkoningin, ik ken alle toverspreuken uit alle uithoeken van de wereld die ik in mijn vorige levens verzameld heb en in mijn kindertijd in dit laatste leven dat mij gegeven is weer allemaal van buiten heb geleerd. Tot jou ben ik gekomen met al deze wijsheid en toverkracht en toch lukt het mij nu niet om jou te verlossen van je demonen.

De kraaien met hun fluweelzacht zwart jacquet en hun onrustige kraalogen die niets onopgemerkt laten passeren; hun ondoordringbare ziel, dieper dan de diepste zeetrog, waar het licht nooit komen kan, en wijzer dan de wijste monnik die ooit op deze aarde heeft geleefd.

Zij dragen de wijsheid van de oude bergen die de heilige plaatsen op aarde bevolken, hun ogen zijn als spiegeltjes waarin een sterveling verdrinken kan omdat zij weten hoe zij de ziel moeten vangen van een argeloze mens en hoe zij zijn lichaam kunnen overnemen en zijn ziel achter kunnen laten op een dode rots of gewoon op de stoep van een willekeurige woonwijk en in hun roep klinkt een eeuwenoud lied van nooit thuis te kunnen komen omdat wij allen zwervers zijn.

 

Als in een droom heb jij mij opgetild en in een grote metselkuip gelegd, een warm en heerlijk badje en terwijl je mij in je sterke armen hield lenigde jij vele levens van groot verdriet en mijn tranen van geluk hebben de vliezen voor jouw ogen gebroken en je kon weer zien en ik zag die prachtige ogen als diepe meren,

als de zee, die ons beiden dierbaarder is dan onze eigen moeder.”

 
PS: Ik ontvang graag feedback

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Hercules"

© Natalia De Monte Negra
10.05.21
Feedback:
Prachtig beeldend geschreven maar ik heb geen flauw idee wat je vertelt. Het leest alsof het symbolisch vertelt over iemands dood, maar wat moet ik dan met die metselkuip, waarom die onderdanen, wat stelt dat paleis dan voor dat is gebouwd voor de mottenkoningin? Als het letterlijk wordt bedoeld, waar die magie op zou kunnen wijzen die 'is geleerd uit alle uithoeken van de wereld' door de mottenkoningin, dan ben ik helemaal de weg kwijt.
  • Schrijfkwaliteit
    3.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig