• Proefstuk
  • Blog
  • Column
  • Cursiefje
  • Essay
  • Haiku
  • Poëzie
  • Senryu
  • Limerick
  • Vrij vers
  • 55 woorden
  • Kort verhaal
  • Flitsverhaal
  • Volksverhalen
  • SF & Fantasy
  • Proefstuk
  • Ik, schrijver
  • 3 kleuren
  • Schrijfopdracht
  • Mijn schrijftip
  • Proefstuk

    19 gepubliceerde artikelen.
    Je schrijft veel en graag en bent meestal tevreden over je schrijfresultaten. Je deed al mee aan schrijfactiviteiten en schrijfwedstrijden maar je kunt nu ook een verhaal of gedicht laten zien waar je echt trots op bent of... waar je juist nog over twijfelt maar wat je wel graag aan anderen wilt laten zien. Dat is mogelijk in deze rubriek. Leden van Schrijverspunt kunnen in deze rubriek een schrijfresultaat tonen als een proefstuk van eigen kunnen. Er zijn geen voorwaarden voor genre, aantal woorden, etc. Het is jouw proefstuk wat jij graag aan anderen wilt laten lezen. Je mag max. 1 proefstuk insturen!
    Van lezers verwachten we respect voor de publicatie. Beloon de schrijver voor zijn/haar durf en inzet met serieuze feedback.
  • Blog

    256 gepubliceerde artikelen.
    Een blog is in feite een persoonlijke webpagina met verhalen over het leven van de schrijver. In een blog vertel je iets aan de lezer waar hij/zij wat aan heeft. Heel vaak is dat iets informatiefs (hoe kun je het beste....) maar het kan ook inspirerend zijn (een persoonlijk verhaal over hoe je omgaat met een scheiding).  Bij een blog hoort een losse en informele schrijfstijl. In een persoonlijke blog draait het erg om de verteller die opschrijft wat hij of zij zelf allemaal meemaakt. Dat kan bijvoorbeeld de dagelijkse beslommeringen als moeder van twee kleine kids (mamablog) zijn.
    Maximaal 1000 woorden. 
  • Column

    437 gepubliceerde artikelen.
    Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
    Maximaal 750 woorden.
  • Cursiefje

    519 gepubliceerde artikelen.
    Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
    Maximaal 750 woorden.
  • Essay

    1 gepubliceerde artikelen.
    Een essay is een beschouwende prozatekst of een artikel over een we­ten­schap­pe­lijk, cul­tu­reel of fi­lo­so­fisch on­der­werp, waarin de schrijver zijn persoonlijke visie geeft op hedendaagse verschijnselen, problemen of ontwikkelingen.
    Maximaal 1000 woorden.
  • Haiku

    267 gepubliceerde artikelen.
    Haiku is een vorm van Japanse dichtkunst waarin de natuur, of iets in de natuur, centraal staat, geschreven in drie regels van 5, 7 en 5 lettergrepen. We accepteren alleen gedichten in tekst en dus geen afbeelding van een gedicht..
  • Poëzie

    1144 gepubliceerde artikelen.
    Poëzie is de kunst van het dichten. Ook is poëzie een verzamelnaam voor gedichten en verzen. Poëzie is een taaluiting waarbij een grote nadruk ligt op vorm, klank en beeldspraak. Het geheel is meer dan de som der delen.
    Toen hem gevraagd werd een definitie van poëzie te geven, zei de dichter Robert Frost: "Poetry is the kind of thing poets write." - Poëzie is wat dichters schrijven .
  • Senryu

    401 gepubliceerde artikelen.
    Senryu is een vorm van Japanse dichtkunst over de onvolkomenheid van de mensen, geschreven in drie regels van 5, 7 en 5 lettergrepen. We accepteren alleen gedichten in tekst en dus geen afbeelding van een gedicht.
  • Limerick

    33 gepubliceerde artikelen.
    Een limerick is een gedicht van vijf regels met het rijmschema a a b b a. In de eerste regel wordt (meestal) een persoon of dier geïntroduceerd met een plaatsnaam die meestal gekozen wordt vanwege het rijm. Voorts heeft een limerick vaak humoristische of dubbelzinnige inhoud. De laatste regel is de clou.
  • Vrij vers

    18 gepubliceerde artikelen.

    Een vrij vers is een gedicht zonder regelmatige strofebouw. De eerste strofe telt bijvoorbeeld zes, de tweede twee, de derde vijf verzen. Het gaat om poëtische teksten die vooral een sfeer oproepen. De strofe in een vrij vers heeft veelal een eenheid van idee. Vrije verzen hebben vaak eveneens geen vast maatsysteem. Het ontbreken van (eind)rijm komt eveneens vrij vaak voor in het vrije vers. Daarentegen komt binnen- en middenrijm veel voor in vrije verzen en soms zelfs voorrijm.

  • 55 woorden

    1025 gepubliceerde artikelen.
    Waarom een verhaal in exact 55 woorden (incl. titel)? Omdat de vorm ons dwingt te schrappen tot de essentie van wat we willen zeggen. “In der Beschränkung zeigt sich erst der Meister”, of anders gezegd, in weer een andere taal: “Less Is More.” Alleen fictie komt in aanmerking. Dus een echt, afgerond prozaverhaal, met een begin, een midden en het liefst een verrassend eind en met één of meerdere personages , moet in exact 55 woorden, inclusief de titel, worden verteld.
  • Kort verhaal

    981 gepubliceerde artikelen.
    Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! 
    Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan en verwijderen we! Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Flitsverhaal

    118 gepubliceerde artikelen.
    Een flitsverhaal is, bij Schrijverspunt, een krachtig en compleet verhaal in het kleinst mogelijk (maximaal 150) aantal woorden. Het moet een begin, midden en einde hebben en bij voorkeur een draai of verrassing aan het einde. De voorkeur gaat uit naar een verhaal in een of slechts meerdere zinnen. Geen zgn quotes, wijsheden, gezegden, etc. Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
    " Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."
  • Volksverhalen

    39 gepubliceerde artikelen.
    Sprookjes behoren tot een oude orale traditie en bevatten vaak een zedenles of diepere wijsheid. Het woord sprookje is afgeleid van het middeleeuwse 'sproke', dat verhaal of vertelling betekent. Als ongeschreven vertelling richtte een sproke zich tot ongeletterde volwassenen. De bekende sprookjes kennen we natuurlijk allemaal maar we lezen/horen ook graag verhalen die zelf verzonnen zijn. In deze schrijfactiviteit bieden we de mogelijkheid om zelf verzonnen sprookjes of een fabel toe te voegen. Gewoon om lekker voor te lezen voor kinderen of wie ze ook maar horen wil.
    Maximaal 1000 woorden.
  • SF & Fantasy

    10 gepubliceerde artikelen.
    Science fiction en Fantasy vallen beide onder een speculatief fictiegenre waarin veel elementen, personages en instellingen worden gecreëerd uit verbeeldingskracht en speculatie in plaats van uit de realiteit en het dagelijks leven. Er is echter een duidelijk verschil tussen science fiction en fantasy. Science fiction is gebaseerd op wetenschap en technologie en geeft daarom scenario's weer die op een dag waar zouden kunnen zijn. Fantasie daarentegen heeft betrekking op veel bovennatuurlijke elementen en vindt plaats in een wereld die niet bestaat en nooit kan bestaan.
    Bij een SF of Fantasyverhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
  • Proefstuk

    19 gepubliceerde artikelen.
    Je schrijft veel en graag en bent meestal tevreden over je schrijfresultaten. Je deed al mee aan schrijfactiviteiten en schrijfwedstrijden maar je kunt nu ook een verhaal of gedicht laten zien waar je echt trots op bent of... waar je juist nog over twijfelt maar wat je wel graag aan anderen wilt laten zien. Dat is mogelijk in deze rubriek. Leden van Schrijverspunt kunnen in deze rubriek een schrijfresultaat tonen als een proefstuk van eigen kunnen. Er zijn geen voorwaarden voor genre, aantal woorden, etc. Het is jouw proefstuk wat jij graag aan anderen wilt laten lezen. Je mag max. 1 proefstuk insturen!
    Van lezers verwachten we respect voor de publicatie. Beloon de schrijver voor zijn/haar durf en inzet met serieuze feedback.
  • Ik, schrijver

    9 gepubliceerde artikelen.
    Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
    Schrijf een fantasierijk verhaal met als onderwerp 'Ik, schrijver'. Waarheidsgetrouw of compleet fictief, het is aan jou als het maar de moeite waard is om te lezen. Probeer de lezer te boeien en mee te trekken in jouw wereld als schrijver.
  • 3 kleuren

    4 gepubliceerde artikelen.
    Een verhaal geschreven in maximaal 300 woorden waarbij 3 kleuren een rol spelen. De schrijver bepaalt zelf de kleuren. Het is echter niet de bedoeling om een kleur sec alleen als kleur te gebruiken maar ook als bv begrip, symbool of gemoedstoestand (Een blauwtje lopenZich groen en geel ergeren, wit wegtrekken, etc) .
  • Schrijfopdracht

    89 gepubliceerde artikelen.
    Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
    Inzenden voor deze schrijfactiviteit is niet meer mogelijk. Op termijn beëindigen we deze mogelijkheid.
  • Mijn schrijftip

    Elke auteur heeft zo haar/zijn persoonlijke ervaringen met schrijven en weet vaak wat haar/hem beter, makkelijker, lezenswaardiger, spannender, etc. doet schrijven. Die ervaringen willen we hier graag delen met andere schrijvers. Zo beknopt mogelijk worden hier persoonlijke schrijftips voor schrijvers beschreven. Voor de een een ervaring, voor de ander wellicht een eye-opener.
    Maximaal 20 woorden.

Ook jouw artikel is welkom! Ga s.v.p. naar het overzicht van deze schrijfactiviteit om ook jouw verhaal/gedicht toe te voegen.

Polariteit

Het is ochtend en bijna november. Terwijl de eerste vorst van het najaar nog vasthoudt aan het gras, waakt een helderblauwe hemel al over de wijk. Zonlicht valt voorzichtig binnen door het raam en tekent mooi afgelijnde schaduwen op de muur. Een stilleven van zwart en wit vult de huiskamer. Yin en yang. Een dualiteit die ook in mij voelbaar aanwezig is. Mijn oudste kapoen wordt 9 op Halloween. Feest! Of beter: Minifeest! Want de nakende lockdown laat geen kinder- of familiefeestjes meer toe. Dan maar in onze kleine bubbel: Ballonnen! Taart! En tegelijk klinkt een soort heimwee in de stem van mijn hart.

Krak. Een ei breekt. Zorgvuldig laat ik de kwetsbare inhoud uit de harde schaal lopen, recht in de kom. Ik bak cupcakes voor mijn jarige, als traktatie op school. Al zal ik straks voor het eerst niet aanwezig zijn op zijn minifeestje. Zijn verjaardag viert hij dit jaar immers bij zijn mama. Dat is wennen. Samen met mijn liefde heb ik morgen na school wel alvast een verrassingsfeestje voor hem voorzien. Ik kijk er enorm naar uit.

Een tweede ei breekt. Met een geluidloze plof nestelen dooier en wit zich in het bakmeel. Op de radio klinkt een vrolijk muziekje dat me ongewild terugbrengt naar zorgeloze tijden. Ver voor corona. Toen gezinsgeluk nog gewoon behaaglijk evident kon zijn. En plots breekt er ook iets in mij. Mijn zicht wordt wazig. Tranen zoeken hun weg naar buiten. Ik schuif de kom opzij en barst in snikken uit. Zomaar, uit het niets. In de eenzaamheid van mijn keuken.

Of nee, niet zomaar. Even ben ik het allemaal beu. Alles. De dualiteit die me ongevraagd achtervolgt. Van pril begin en voor altijd kwijt. Van koppel en gezin, duo en kwartet. Van tijd te veel en nooit genoeg. Van periodes in mijn element en tijden van veel te lang isolement. Van o zo weldadig en ronduit guur. Ik leef tussen gisteren en morgen. Met twee benen in het nu. Een nu dat plots kil aanvoelt en de weemoed in me aanwakkert. In mij luidt de klok het winteruur. Ik balanceer op de dunne lijn tussen het omarmen van wat is, en het eenvoudige gevoel van gemis. Polariteit in een polaire tijd.

Een diepe onmacht borrelt in me op. Een oerkreet vult de ruimte. En nog een. Onverstaanbaar geschreeuw geeft klank aan het verdriet dat in mij leeft. Het moet eruit. Het mag eruit. Het komt eruit. Het komt van diep. Ik laat het gebeuren. In alle mildheid. Doe maar, Ivy. Doe maar kind. Huil maar. Het is oké. Onmacht en verdriet vloeien als dikke tranen over mijn wangen. Het lucht ontzettend op.

Ik snik nog even na, wanneer ik het cakebeslag door de mixer haal. Een mix. Dat is het. Mijn leven vandaag. Een mix van vreugde en verdriet. Van afscheid en nieuw begin. Van heimwee en ongeduld. Van blijdschap en weemoed. Ze dansen samen hand in hand. Het is zoeken. Dat vooral. En niet alleen voor mij.

Ook voor de kinderen. Al doen ze het ontzettend goed, toch blijft de overgang van de ene naar de andere mama een kwetsbare zaak. Vooral mijn jongste hartje heeft het telkens moeilijk op de vooravond van de wissel. Hij wil zo graag zijn twee mama’s tegelijk kunnen knuffelen. En dat kan nu niet meer. Dan vloeit ook bij hem wel eens een traantje. Kleine druppels die telkens weer grote kringen maken in mijn weke moederhart.

Mijn kinderen blijven verlangen naar de eenheid van hun oergezin. Ik begrijp hun kleine lijden. Nooit had ik gedacht dat mijn knaapjes vandaag net dàt moeten doorstaan, waarvoor ik hen altijd wilde behoeden. Een nomadenbestaan tussen twee moeders. Een leven in twee werelden. En alles loopt zoals het lopen moet. Er is geen weg terug.

Ik heb een diep vertrouwen in mijn jongens. Ze kunnen dit. Ze doen het al. Vaak met een verbluffende souplesse. De nieuwe partners van hun mama’s worden met open armen onthaald. En ze genieten zichtbaar van de voordelen die de nieuwe constructie voor hen meebrengt: twee verjaardagscadeaus, twee speelkamers, twee fietsen en weldra zelfs twee sintbezoekjes. Dan fonkelen hun oogjes en zie ik ze glunderen. Oef.

Mijn liefde en ik zijn nu bijna een half jaar samen. En al lijkt het zoveel langer, toch vragen bepaalde aspecten van ons samenzijn ongegeneerd en hardnekkig de tijd die ze nodig hebben. De tijd die het vergt om een écht gezin te vormen bijvoorbeeld. Hoewel we aardig op weg zijn, zijn we er uiteraard nog niet. Dus is het zoeken. Ook voor haar. Want mama worden wil ze heel graag. Vanuit een diep verlangen naar een eigen kind. En daar waar ‘mama worden’ op een dag zachtjes zal mogen groeien, samen met dat kleine wondertje in haar buik, is ‘plusmama worden’ heel andere koek.

Haar pluskinderen zijn er. Punt. Niet vanuit een diep en gedeeld verlangen. Niet gegroeid in haar buik. Niet reikhalzend naar uitgekeken. Althans niet door haar. Ze verloor haar hart aan mij en kreeg er plots twee jonge knaapjes van 6 en 9 bij. En hoewel het schatjes zijn, die haar al snel in hun hart gesloten hebben, blijven het vandaag nog vreemde eendjes in haar bijt. Eerste pamper, eerste papje, eerste tandje, eerste stapje, … Al die momenten speelden zich af zonder haar. Voor haar tijd, zoals dat heet. Dan is het niet evident om zomaar in te stappen in een gerodeerd half gezin. Laat staan om snel even een niet gecultiveerd moedergevoel te ontplooien. Dat is zoeken.

De liefde van mijn lief voor mij is echt en oprecht. Wanneer we beiden kinderloos samen zijn, geniet ik ten volle van haar en zij van mij. Met volle teugen. Dan voel ik hoe bijzonder onze relatie is. Hoe mooi echte liefde kan zijn. Ze kiest voor mij. En ik voor haar. Elke dag opnieuw. Vanuit het hart. En ik kom als een pakketje, met twee deeltijdse kleine jongens. Dus kiest ze ook voor die mannetjes. Vandaag nog vooral vanuit het hoofd. Uit liefde voor mij. En wel met een open hart naar de jongens toe. Daar ben ik onnoemelijk dankbaar voor. Het maakt mijn liefde voor haar alleen maar groter.

De laatste tijd is het voor ons beiden ook een zoeken naar balans. Tussen individu zijn en mama. Tussen mama en partner. Tussen partner en individu. In de weken met de kinderen tasten we beiden onze positie af in de partner-kinder-mama-driehoek. Daar waar tussen twee ouders een soort van evidentie heerst over de liefde voor hun kroost en de onderlinge verhoudingen binnen het gezin, is in onze nieuwe samenstelling niets van dat alles vanzelfsprekend.

Vaak loopt het verbazingwekkend vlot. Dan is er flow en kirt mijn hart van pure blijdschap. Dan gutst de dankbaarheid door mijn lijf en voel ik me gezegend. En soms loopt het wat stroef. Dan navigeer ik als een ceremoniemeester tussen mijn twee grote liefdes: mijn partner en mijn kinderen. Met een goed ontwikkeld arendsoog hou ik ongewild en wel voortdurend in de gaten of iedereen het naar de zin heeft, voldoende aandacht en ruimte krijgt, gelukkig is. De oude pleaser in mij komt dan om het hoekje kijken. En daar wil ik niet aan toegeven. Dan mis ik de warmte en de zorgeloze eenvoud van een echt gezinnetje en is een traan van stil verdriet niet ver te zoeken.

Gelukkig is er bakken ruimte tussen ons voor dialoog, waardoor ik nooit met iets hoef te blijven zitten. En vice versa. Alles mag er zijn. Kan er zijn. Er is geen taboe. Enkel eerlijkheid en grote openheid. En eindeloos respect. Dat doet zo ontzettend veel deugd. We kunnen het heel goed vinden samen. Hoewel de stilte tussen ons vaak gemoedelijk spreekt, raken we nog steeds niet uitgepraat. Dat is heerlijk. En tegelijk moeten we ook elk onze eigen individuele ruimte bewaken. Niet omdat het niet fijn is samen, wel omdat die zuurstofinjectie onontbeerlijk is. Covid-19 brengt ons sociale leven op een absoluut dieptepunt en dan is eigen-tijd belangrijker dan ooit.

Vandaag is mijn liefste vooral mijn partner. Op een dag zullen we een echt en hecht gezinnetje vormen. Met mijn én onze kinderen. En nu hoeft dat nog niet. Geduld is een mooie deugd. Daarom zijn we een beetje op de rem gaan staan wat het constant samenwonen betreft. Een stapje terug, in ruil voor een mooie sprong voorwaarts. In weken zonder kinderen zijn we zo veel mogelijk samen. En wanneer de kinderen bij mij zijn, zorgen we voor een mooi evenwicht tussen samen en apart. Zo kan ik onverdeeld mama zijn én partner en houden we het verlangen naar elkaar levendig in de momenten van afstand en ademruimte.

Dat verlangen is er. Het gemis ook. En we genieten voluit van de tijd en ruimte voor onszelf. Het is goed. Het is nodig. Af en toe niet samen zijn, alleen zijn en niet eenzaam, brengt ons allen nog dichter bij elkaar. Dat voel ik nu al. Het brengt rust. Voor iedereen. De liefde stroomt nog meer dan ooit en groeit langzaam maar zeker verder. Tussen ons. En ook tussen ons vier.

Goedgeluimd haal ik de cupcakes uit de oven. Straks, na school, gaan we ze samen versieren in halloweenthema. Met oranje dus. En veel zwart en wit. Want yin en yang zijn overal. Altijd. En dat is goed.

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Polariteit"

© Ivy Pelkmans
14.01.21
Feedback:
De lijn in het verhaal is goed te volgen. Het is duidelijk dat de ik-figuur verscheurd wordt door allerlei emoties. Het is als het ware een momentopname in een overgangssituatie. Ik begrijp ook de emoties die spelen, die van verlies enerzijds en van verwachting anderzijds.
Waar ik last van had, waren de vele korte zinnetjes achter elkaar in het grote middenstuk. De tekst wordt door (voor mij) hijgerig van, net of ik moet gaan rennen. En het zijn er wel erg veel in het korte tijdsbestek waarin het zich lijkt te spelen.
Wat ik me ook afvraag, is of iemand die op een bepaald moment kennelijk zo emotioneel is, woorden gebruik als dualiteit en polariteit. Die komen me te deftig over, vanuit teveel distantie. Ik denk dat zo iemand dan eerder zijn of haar toevlucht zal zoeken in krachttermen (maar liever geen grof geschut).
  • Kwaliteit
    3.0/5
Show more
1 van de 1 lezers vond deze review nuttig

In elke boekenwinkel: