1 post

Sabbatical

197 Hits.

Dit zijn de eerste twee hoofdstukken van mijn nieuwe boek

Anja

 Hoofdstuk 1

 Anja zakt in haar in haar comfortabele grote stoel, als haar laatste gasten zijn vertrokken. Deze stoel staat in de serre met uitzicht op haar grote bloementuin.

Zij heeft een fijne avond achter de rug. Haar feestje is geslaagd, tenminste, dat vindt zij. 

 ‘Ik heb genoten, maar ik ben toch reuze vermoeid geraakt van al die mensen om mij heen,’ zegt Anja tegen haar beste vriendin, die tegenover haar zit.

Anja Groen is net de vijftig jaar. Ze heeft een feestje gegeven omdat behoefte had iets te vieren. Anja is vorige maand vijftig jaar geworden, maar ze weigerde dat te vieren. Belachelijk een feestje geven voor iets ze echt niet leuk vindt: Ouder worden. 

Op dit ‘zomaar’ feestje zijn al haar vrienden en vriendinnen geweest. Het is een top feest geworden. 

Anja is al het grootste deel van haar leven vrijgezel. 

Ze kreeg pas verkering toen ze al vijfendertig was en trouwde een jaar later. Na acht jaar was het huwelijk voorbij. Dolf  de Vriend was erg gelukkig met haar, tenminste dat vertelde hij altijd. Anja was gelukkig met Dolf en daarom ook erg verrast en vooral teleurgesteld dat hij na acht jaar aan de secretaresse de voorkeur gaf.

Dolf scheidde van Anja en trouwde met Elise. Zij hebben drie kinderen gekregen:  een tweeling van drie jaar en kleine Dolf van anderhalf.

Zij, Anja heeft geen kinderen. Dolf en zij hadden besloten dat kinderen niet in hun leven pasten, zij hielden van hun vrijheid.

Was dat echt haar eigen keuze geweest?  Nu achteraf betwijfeld zij dit. Maar Dolf was leidend in hun beslissingen geweest, in alles!

Dolf heeft een eigen bedrijf waarin Anja ook werkzaam is. Toen ze elkaar leerden kennen werkte Anja als managementassistent bij een groot advocaten kantoor. 

Dolf wilde graag dat ze samen zouden werken in de Meubelmakerij en zo geschiedde. Anja werkt daar nog steeds. De helft van dit bedrijf is haar eigendom gebleven na de scheiding.

Het verdriet van de scheiding gaat niet over, in de steek gelaten worden heeft ze als een vernedering ervaren. 

Voor de buiten wereld is ze een zelfstandige geëmancipeerde vrouw, maar eigenlijk is ze eenzaam!

Terwijl ze tranen voelt opkomen, draait Anja haar stoel en herstelt snel. Ze glimlacht naar Bettina haar vriendin die ook had collega is.
‘De catering was prima Anja,’ zegt Bettina  ‘Je moet
me het adres geven, misschien volgend jaar wil ik ze ook wel inschakelen. Ze doen het echt goed.’

Haar vriendin werkt bij de Meubelmakerij als boekhoudster. Anja heeft haar binnengehaald in het bedrijf, zodat ze ook een vervangster heeft als ze eens weg moet. Samen doen ze alle administratieve zaken voor Dolf, daar heeft hij geen kaas van gegeten.

 ‘Morgen ruim ik wel op, Bettina, blijf je hier slapen of ga je naar huis?’

 'Ik ga naar huis, ik bel wel een taxi. Barend,Teun en Bas gaan morgen op mannenweek. Dat doen ze al jaren in het voorjaar, dus moet ik nog een en ander pakken voor ze.’

 ‘Kunnen ze dat dan niet zelf?’

 ‘Natuurlijk wel, maar ik bemoei me er graag mee. Snap je? En ik moet ze uitzwaaien.’

Ze kreunt als ze opstaat, Bettina is moe van de hele avond druk praten en het eten en drinken natuurlijk. Als de taxi voor de deur staat kust ze Anja op haar wang en rent naar buiten. 

 ‘De groeten,’ roept Anja haar na en in het lege rommelige huis zakt ze weer in haar stoel.

 Op het bedrijventerrein van het kleine stadje staat het pand van de Meubelmakerij. Het is een bijzonder ontwerp van een bevriende architect. Buiten valt het op door veel glas, maar er zijn ook diverse houtsoorten in verwerkt. Dat is de link naar de meubels die ze maken. Binnen is het een zee van licht, door de glazen wanden.

Alle meubels zijn door het bedrijf zelf gemaakt van licht eiken met donker eiken accenten en zo is het een indrukwekkend geheel geworden. 

Dolf is er erg trots op, maar Anja vindt het slechts uiterlijke schijn. Als je mooie producten maakt, verkoopt dat zichzelf, blijft ze volhouden.            

Ze heeft een drukke dag vandaag. Er moeten contracten worden gemaakt en deze moeten binnen de afgesproken tijd verstuurd worden aan de potentiële klanten.

Ze wordt gealarmeerd door lawaai in de kamer naast haar. Een vrouw hoort ze schreeuwen en het schreeuwen gaat over in luid snikken. Anja zit verstijfd op haar stoel. Ze ziet Dolf heel hard naar buiten rennen. Hij ziet er razend uit. Door haar raam ziet ze hem naar zijn auto gaan. Zo heeft ze hem nog nooit gezien. 

Sinds de scheiding is de verhouding koel bijna afstandelijk, maar ze moeten wel samen verder, zakelijk gezien dan.

De nieuwe secretaresse van Dolf, Marion, is degene die zo’n herrie maakt. Marion stuift de kamer van Anja binnen en gaat huilend op een stoel zitten.     ‘Hij is vals, ontzettend vals weet je. Waarschijnlijk weet jij dat beter dan ik’

Anja stoort zich vreselijk aan dit gedrag. Ze weet best dat die twee ‘iets’ hebben. Dat moeten ze zelf weten, maar dan niet klagen als het anders loopt dan verwacht. 

 ‘Houd je mond Marion, dit zat er aan te komen. De schuld ligt bij jezelf, dus hou op! Ga naar huis en ga maar eens nadenken of je zo verder wilt. Neem een besluit en kom dan weer terug of niet, ook goed!’

Anja staat op en verlaat haar kamer. Hier heeft ze geen meer zin in. Buiten schijnt de zon dus gaat ze op een designbankje zitten, eet een appel en besluit naar huis te gaan.

 Thuis neemt ze de keuken onderhanden, ze moet haar agressie even kwijt. Soppen gebruikt Anja al jaren als uitlaatklep, het effect is bewezen. Haar huis is spic en span! Het voorval van vandaag blijft door haar hoofd spelen. Is Elise nu het volgende slachtoffer van Dolf? Ze hebben notabene drie kinderen. In dat opzicht was het voor haar gemakkelijker geweest, zij hebben ze niet.

Dit is geen leven realiseert zij zich. Hij doet maar en ik kijk toe. Wat doe ik mijzelf aan ?

Opeens gaat de telefoon, Bettina belt om hulp. Ze doen graag een beroep op elkaar. 

 ‘Anja, ik moet vanavond met Barend mee naar een afscheid receptie. Heb jij een receptiejurk voor mij?’

Anja moet lachen. 

 ‘Als je bedoelt of je die rode jurk kan lenen, natuurlijk. Ik kom met alles wel even naar je toe, dan help ik je met aankleden, goed?’

 ‘Je bent een engel’ 

Ze lacht, ze voelt zich van alles behalve een engel.

Bettina helpen de rode jurk aan doen, is een eenvoudige taak. Hij zit als gegoten!. Met alle accessoires erbij ziet ze eruit als een plaatje. Beiden zijn blij met het resultaat.

 ‘Waarom was jij zo vroeg thuis, Anja?’

Bettina is reuze nieuwsgierig, want Anja gaat nooit eerder weg, zij werkt het liefst over.

 ‘Och, Dolf rollebolt met Marion en nu hebben ze ruzie. Weet je Bettina, ik ben het zo zat, die Dolf met zijn activiteiten. Meubelen maken kan hij als de beste, maar samenleven? Ho, maar!’

Bettina snapt wat Anja bedoelt en zegt troostend,  ‘Ach dat heb jij achter de rug. Je moet alleen meer genieten van het leven, echt, je moet beter voor jezelf gaan zorgen. Maar dit heb ik al veel vaker gezegd, nietwaar?’

 ‘Ja, je hebt gelijk, ik zal eens  gaan nadenken wat ik moet doen en hoe ik het moet doen. Dank je wel en een fijne avond in mijn rode jurk. Haha.’

Thuis eet ze een boterham, want in koken heeft Anja geen zin meer. Ze gaat met een boek vroeg naar bed. Voor het slapen neemt Anja zich morgen eens goed over haar situatie na te denken. Zo gaat het niet langer, ze moet ook leven, echt leven! Lezen dat ontspant haar enorm en ze valt met het boek in haar handen in een rustige slaap.

 Hoofdstuk 2

 De volgende morgen aan de keukentafel stelt Anja zich een aantal vragen, waarvan er een de belangrijkste is.

 ‘Ben ik gelukkig?’ Ze denkt na, diep na, over het antwoord en zegt hardop in de keuken  ‘Nee.’

Daar zal ze dus iets aan doen. De Meubelmakerij is best belangrijk, maar zo wil ze niet meer leven en werken.

Dan komt opeens een idee naar boven en dat laat Anja niet meer los. Ze drinkt lachend haar koffie op en belt dan naar Dolf.

 ‘Dolf ik moet je spreken. Ik kom nu naar kantoor wacht daar op me. Het is een ernstige kwestie. Tot zo” Dolf  blijft verbaast zitten aan zijn bureau. Wat is er met Anja  aan hand?

Anja rent naar boven, kleedt zich in een frivole jurk ( die hij haat ), maakt zich op zoals zij dat leuk vind. Haar haren laat ze los ( heeft hij een hekel aan) en na een inspecterende blik, rijdt snel naar kantoor. Dolf staat buiten al op haar te wachten. Hij is gealarmeerd door haar toon en verwacht daarom niet veel goeds van dit gesprek.

 ‘Mijn hemel Anja, wat is er met jou aan de hand, je ziet er niet uit!’

 ‘Dat is jouw probleem Dolf. Ik wil, nee, ik neem een jaar vrij. Ik ga op reis, ik neem een sabbatical!’

Ze loopt door naar Dolf’s kantoor en gaat zitten.

 ‘Dat kan zomaar niet.’ brult Dolf op z’n Dolfs.

 ‘Ja dat kan echt wel, zomaar. Bettina is volledig ingewerkt en kan mij waarnemen. Voor belangrijke besluiten heb ik mail en anders nemen we besluiten over een jaar, zo simpel is het.

Verbijstert kijk hij haar aan en tegelijk gaat de deur open. 

‘Dolf luister nu toch eens…’ Marion staat in de deuropening. ‘Oh pardon, wist niet dat jij hier zat.’

 ‘Ik ga al hoor en blijf een jaar weg, dus sta ik jullie ook niet in de weg. Dag Dolf.’ Anja loopt met snelle pas naar haar auto. Dolf rent haar achterna maar heeft geen conditie en ziet haar tot zijn schrik wegrijden. Hoe moet het zonder Anja? Zij weet altijd alles, hij kan op haar leunen. Wat nu?

Anja rijdt regelrecht naar huis, terwijl ze diep nadenkt hoe ze dit gaat aanpakken. Ze gaat weg dat is zeker, maar hoe en wanneer weet ze nog niet precies.

Opeens moet ze denken aan haar tienerjaren. Van haar vader mocht ze nooit ergens naar toe. Na de middelbare school wilde ze samen met een vriendin een paar maanden gaan trekken door Europa. Dat gebeurde dus niet. Papa was erg, te, zuinig op zijn dochter.

Maar nu ligt de wereld voor haar open en ineens weet ze waar ze heen zal gaan. Naar New York!

Thuis belt Anja naar haar vriendin en collega, Bettina.

Zij had tenslotte vorige week nog tegen haar gezegd dat ze beter voor zichzelf moet zorgen. Ze gaat haar vertellen dat ze dat vanaf vandaag gaat doen!

 ‘Hoi, Bettina. Ik eb je beloofd vorige week  dat ik beter voor mezelf zou gaan zorgen. Ik heb een besluit genomen. Ik neem een sabbatical. Ja echt waar. Met ingang van nu! Dolf weet het al en die is boos. Maar ik ga weg. Aan jou zou ik willen vragen voor mij waar te nemen. Je kent alle procedures, alle klanten kennen jou, dus ik laat het met een gerust hart aan jou over.’

 ‘Mijn hemel Anja, wat goed van je. Ik zal op de toko passen terwijl jij weg bent. Ik ga dan wel wat meer werken, denk ik. Alles in drie dagen zal me niet lukken.’

 ‘Natuurlijk, ik zal dat nog aan Dolf laten weten. Je hoeft me nergens over te bellen of te mailen alleen als je echt nood situaties hebt.’

 ‘Ik kan me er eigenlijk wel op verheugen. De kinderen zijn toch nooit thuis. Of ze zijn naar school, of sporten en anders zijn ze wel naar vrienden. Ja waarom niet vijf dagen gaan werken? Wanneer vertrek je en waarheen?’

 ‘Ik vertrek vandaag nog of morgen en mijn eerste doel is New York en verder weet ik het nog niet.’

 ‘Dat is wel erg snel hoor, maar ik zal met veel plezier morgen direct jouw taken erbij nemen. Ik ga je wel een goede reis wensen en oh jee, ik ben ook enigszins jaloers moet ik zeggen. Geniet en blijf gezond. Dag Anja’ 

‘Dag Bettina en dank je wel.’

Anja overdenkt bij een kop koffie haar besluiten en weet dat het goed zal gaan, ze heeft vertrouwen in Bettina.

Bettina is goed opgeleid als personeelsfunctionaris op het HBO, maar heeft met haar opleiding niets gedaan.  De liefde kwam al snel op haar pad en kreeg met Barend al heel snel kinderen. Ze zijn gelukkig en Barend zijn carrière kwam op plaats één. Nu is hij partner op een advocatenkantoor. Hij krijgt hij grote strafzaken toegewezen en met succes. Hij is een belangrijk advocaat geworden. 

Bettina heeft altijd parttime gewerkt, zeker toen de kinderen klein waren. Nu werkt ze bij Anja en Dolf  op de Meubelmakerij en ze heeft het erg naar haar zin.

Terwijl Anja nadenkt bij een kopje koffie neemt Bettina de telefoon en belt met Dolf.

 ‘Ha, die Dolf. Ik hoor net van Anja dat ze een sabbatical heeft genomen. Ik ga voor haar invallen, dus ben ik vanaf morgen gewoon vijf dagen op kantoor is dat oké?’

 ‘Ja, graag Bettina. Maar ik vind het ongepast om zomaar weg te lopen. Zij, zou als geen ander moeten weten dat het nu de drukste tijd van het jaar is. Bah, hoe egoïstisch is dat?  Maar goed ik zie jou morgen, dat is tenminste iets. Tot morgen.’

Tevreden gaat  Bettina zitten en verdiept zich in haar boek. Ze moet van deze dag nog maar flink genieten. Vanaf morgen heeft ze het echt druk.

 Tevreden over haarzelf en over de reactie van Bettina, loopt Anja naar de zolder. Ze heeft besloten haar grote rugzak mee nemen op deze reis. Geen luxe koffers maar gewoon een rugzak, dat maakt het steeds verkassen een stuk eenvoudiger. Wat er niet in past gaat ook niet mee. Ze moet lachen, welke kleren zou ze wel meenemen? Ze heeft kasten vol nette kleding voor op kantoor, voor recepties, ja zelfs voor een bal. Maar voor rondreizen? Een kleine basis weet ze bij elkaar te scharrelen en ze zal onderweg gewoon nieuwe spullen moeten kopen. Dit lijkt vooral een leuke besteding van haar tijd. 

Anja gaat voor de computer zitten en zoekt een vlucht naar New York. Het komende jaar zal ze alles op haar mobiel moeten doen. Nu besteld ze online een ticket New York voor morgenmiddag. De vlucht van vandaag is er een met twee tussenstops. Daar houdt Anja helemaal niet van. Dus vliegt ze morgenochtend met een rechtstreekse vlucht naar New York.

Ze besteld online een pizza, koken maakt alleen maar rommel. In afwachting van haar avondmaal poetst ze de keuken, haalt een doek door de badkamer en het toilet. Een vochtige dweil over de vloer van de kamer maakt haar schoonmaak bui af.

De pizza smaakt heerlijk, veel lekker dan normaal. Onzin maant Anja zichzelf. Dat komt alleen maar omdat ik vrij ben en me los hebt gemaakt van al die vreselijk, vervelende dingen die zich hier afgespeeld hebben.

Ze wil vroeg naar bed, maar slapen lukt haar niet direct. Ze is in haar hoofd al onderweg. 

Anja zakt in haar in haar comfortabele grote stoel, als haar laatste gasten zijn vertrokken. Deze stoel staat in de serre met uitzicht op haar grote bloementuin.

Zij heeft een fijne avond achter de rug. Haar feestje is geslaagd, tenminste, dat vindt zij. 

 ‘Ik heb genoten, maar ik ben toch reuze vermoeid geraakt van al die mensen om mij heen,’ Anja tegen haar beste vriendin, die tegenover haar zit.

Anja Groen is net de vijftig jaar. Ze heeft een feestje gegeven omdat behoefte had iets te vieren. Anja is vorige maand vijftig jaar geworden, maar ze weigerde dat te vieren. Belachelijk een feestje geven voor iets ze echt niet leuk vindt: Ouder worden. 

Op dit ‘zomaar’ feestje zijn al haar vrienden en vriendinnen geweest. Het is een top feest geworden. 

Anja is al het grootste deel van haar leven vrijgezel. 

Ze kreeg pas verkering toen ze al vijfendertig was en trouwde een jaar later. Na acht jaar was het huwelijk voorbij. Dolf  de Vriend was erg gelukkig met haar, tenminste dat vertelde hij altijd. Anja was gelukkig met Dolf en daarom ook erg verrast en vooral teleurgesteld dat hij na acht jaar aan de secretaresse de voorkeur gaf.

Dolf scheidde van Anja en trouwde met Elise. Zij hebben drie kinderen gekregen:  een tweeling van drie jaar en kleine Dolf van anderhalf.

Zij, Anja heeft geen kinderen. Dolf en zij hadden besloten dat kinderen niet in hun leven pasten, zij hielden van hun vrijheid.

Was dat echt haar eigen keuze geweest?  Nu achteraf betwijfeld zij dit. Maar Dolf was leidend in hun beslissingen geweest, in alles!

Dolf heeft een eigen bedrijf waarin Anja ook werkzaam is. Toen ze elkaar leerden kennen werkte Anja als managementassistent bij een groot advocaten kantoor. 

s een vernedering ervaren. 

Voor de buiten wereld is ze een zelfstandige geëmancipeerde vrouw, maar eigenlijk is ze eenzaam!

Terwijl ze tranen voelt opkomen, draait Anja haar stoel en herstelt snel. Ze glimlacht Haar vriendin werkt bij de Meubelmakerij als boekhoudster. Anja heeft haar binnengehaald in het bedrijf, zodat ze ook een vervangster heeft als ze eens weg moet. Samen doen ze alle administratieve zaken voor Dolf, daar heeft hij geen kaas van gegeten.

 ‘Morgen ruim ik wel op, Bettina, blijf je hier slapen of ga je naar huis?’

 'Ik ga naar huis, ik bel wel een taxi. Barend,Teun en Bas gaan morgen op mannenweek. Dat doen ze al jaren in het voorjaar, dus moet ik nog een en ander pakken voor ze.’

 ‘Kunnen ze dat dan niet zelf?’

 ‘Natuurlijk wel, maar ik bemoei me er graag mee. Snap je? En ik moet ze uitzwaaien.’

Ze kreunt als ze opstaat, Bettina is moe van de hele avond druk praten en het eten en drinken natuurlijk. Als de taxi voor de deur staat kust ze Anja op haar wang en rent naar buiten. 

 ‘De groeten,’ roept Anja haar na en in het lege rommelige huis zakt ze weer in haar stoel.

Op het bedrijventerrein van het kleine stadje staat het pand van de Meubelmakerij. Het is een bijzonder ontwerp van een bevriende architect. Buiten valt het op door veel glas, maar er zijn ook diverse houtsoorten in verwerkt. Dat is de link naar de meubels die ze maken. Binnen is het een zee van licht, door de glazen wanden.

Alle meubels zijn door het bedrijf zelf gemaakt van licht eiken met donker eiken accenten en zo is het een indrukwekkend geheel geworden. 

Dolf is er erg trots op, maar Anja vindt het slechts uiterlijke schijn. Als je mooie producten maakt, verkoopt dat zichzelf, blijft ze volhouden.            

Ze heeft een drukke dag vandaag. Er moeten contracten worden gemaakt en deze moeten binnen de afgesproken tijd verstuurd worden aan de potentiële klanten.

Ze wordt gealarmeerd door lawaai in de kamer naast haar. Een vrouw hoort ze schreeuwen en het schreeuwen gaat over in luid snikken. Anja zit verstijfd op haar stoel. Ze ziet Dolf heel hard naar buiten rennen. Hij ziet er razend uit. Door haar raam ziet ze hem naar zijn auto gaan. Zo heeft ze hem nog nooit gezien. 

Sinds de scheiding is de verhouding koel bijna afstandelijk, maar ze moeten wel samen verder, zakelijk gezien dan.

De nieuwe secretaresse van Dolf, Marion, is degene die zo’n herrie maakt. Marion stuift de kamer van Anja binnen en gaat huilend op een stoel zitten.     ‘Hij is vals, ontzettend vals weet je. Waarschijnlijk weet jij dat beter dan ik’

Anja stoort zich vreselijk aan dit gedrag. Ze weet best dat die twee ‘iets’ hebben. Dat moeten ze zelf weten, maar dan niet klagen als het anders loopt dan verwacht. 

 ‘Houd je mond Marion, dit zat er aan te komen. De schuld ligt bij jezelf, dus hou op! Ga naar huis en ga maar eens nadenken of je zo verder wilt. Neem een besluit en kom dan weer terug of niet, ook goed!’

Anja staat op en verlaat haar kamer. Hier heeft ze geen meer zin in. Buiten schijnt de zon dus gaat ze op een designbankje zitten, eet een appel en besluit naar huis te gaan.

Thuis neemt ze de keuken onderhanden, ze moet haar agressie even kwijt. Soppen gebruikt Anja al jaren als uitlaatklep, het effect is bewezen. Haar huis is spic en span! Het voorval van vandaag blijft door haar hoofd spelen. Is Elise nu het volgende slachtoffer van Dolf? Ze hebben notabene drie kinderen. In dat opzicht was het voor haar gemakkelijker geweest, zij hebben ze niet.

Dit is geen leven realiseert zij zich. Hij doet maar en ik kijk toe. Wat doe ik mijzelf aan ?

Opeens gaat de telefoon, Bettina belt om hulp. Ze doen graag een beroep op elkaar. 

 ‘Anja, ik moet vanavond met Barend mee naar een afscheid receptie. Heb jij een receptiejurk voor mij?’

Anja moet lachen. 

 ‘Als je bedoelt of je die rode jurk kan lenen, natuurlijk. Ik kom met alles wel even naar je toe, dan help ik je met aankleden, goed?’

 ‘Je bent een engel’ 

Ze lacht, ze voelt zich van alles behalve een engel.

Bettina helpen de rode jurk aan doen, is een eenvoudige taak. Hij zit als gegoten!. Met alle accessoires erbij ziet ze eruit als een plaatje. Beiden zijn blij met het resultaat.

 ‘Waarom was jij zo vroeg thuis, Anja?’

Bettina is reuze nieuwsgierig, want Anja gaat nooit eerder weg, zij werkt het liefst over.

 ‘Och, Dolf rollebolt met Marion en nu hebben ze ruzie. Weet je Bettina, ik ben het zo zat, die Dolf met zijn activiteiten. Meubelen maken kan hij als de beste, maar samenleven? Ho, maar!’

Bettina snapt wat Anja bedoelt en zegt troostend,  ‘Ach dat heb jij achter de rug. Je moet alleen meer genieten van het leven, echt, je moet beter voor jezelf gaan zorgen. Maar dit heb ik al veel vaker gezegd, nietwaar?’

 ‘Ja, je hebt gelijk, ik zal eens  gaan nadenken wat ik moet doen en hoe ik het moet doen. Dank je wel en een fijne avond in mijn rode jurk. Haha.’

Hoofdstuk 2

De volgende morgen aan de keukentafel stelt Anja zich een aantal vragen, waarvan er een de belangrijkste is.

 ‘Ben ik gelukkig?’ Ze denkt na, diep na, over het antwoord en zegt hardop in de keuken  ‘Nee.’

Daar zal ze dus iets aan doen. De Meubelmakerij is best belangrijk, maar zo wil ze niet meer leven en werken.

Dan komt opeens een idee naar boven en dat laat Anja niet meer los. Ze drinkt lachend haar koffie op en belt dan naar Dolf.

 ‘Dolf ik moet je spreken. Ik kom nu naar kantoor wacht daar op me. Het is een ernstige kwestie. Tot zo” Dolf  blijft verbaast zitten aan zijn bureau. Wat is er met Anja  aan hand?

Anja rent naar boven, kleedt zich in een frivole jurk ( die hij haat ), maakt zich op zoals zij dat leuk vind. Haar haren laat ze los ( heeft hij een hekel aan) en na een inspecterende blik, rijdt snel naar kantoor. Dolf staat buiten al op haar te wachten. Hij is gealarmeerd door haar toon en verwacht daarom niet veel goeds van dit gesprek.

 ‘Mijn hemel Anja, wat is er met jou aan de hand, je ziet er niet uit!’

 ‘Dat is jouw probleem Dolf. Ik wil, nee, ik neem een jaar vrij. Ik ga op reis, ik neem een sabbatical!’

Ze loopt door naar Dolf’s kantoor en gaat zitten.

 ‘Dat kan zomaar niet.’ brult Dolf op z’n Dolfs.

 ‘Ja dat kan echt wel, zomaar. Bettina is volledig ingewerkt en kan mij waarnemen. Voor belangrijke besluiten heb ik mail en anders nemen we besluiten over een jaar, zo simpel is het.

Verbijstert kijk hij haar aan en tegelijk gaat de deur open. 

‘Dolf luister nu toch eens…’ Marion staat in de deuropening. ‘Oh pardon, wist niet dat jij hier zat.’

 ‘Ik ga al hoor en blijf een jaar weg, dus sta ik jullie ook niet in de weg. Dag Dolf.’ Anja loopt met snelle pas naar haar auto. Dolf rent haar achterna maar heeft geen conditie en ziet haar tot zijn schrik wegrijden. Hoe moet het zonder Anja? Zij weet altijd alles, hij kan op haar leunen. Wat nu?

Anja rijdt regelrecht naar huis, terwijl ze diep nadenkt hoe ze dit gaat aanpakken. Ze gaat weg dat is zeker, maar hoe en wanneer weet ze nog niet precies.

Opeens moet ze denken aan haar tienerjaren. Van haar vader mocht ze nooit ergens naar toe. Na de middelbare school wilde ze samen met een vriendin een paar maanden gaan trekken door Europa. Dat gebeurde dus niet. Papa was erg, te, zuinig op zijn dochter.

Maar nu ligt de wereld voor haar open en ineens weet ze waar ze heen zal gaan. Naar New York!

Thuis belt Anja naar haar vriendin en collega, Bettina.

Zij had tenslotte vorige week nog tegen haar gezegd dat ze beter voor zichzelf moet zorgen. Ze gaat haar vertellen dat ze dat vanaf vandaag gaat doen!

 ‘Hoi, Bettina. Ik eb je beloofd vorige week  dat ik beter voor mezelf zou gaan zorgen. Ik heb een besluit genomen. Ik neem een sabbatical. Ja echt waar. Met ingang van nu! Dolf weet het al en die is boos. Maar ik ga weg. Aan jou zou ik willen vragen voor mij waar te nemen. Je kent alle procedures, alle klanten kennen jou, dus ik laat het met een gerust hart aan jou over.’

 ‘Mijn hemel Anja, wat goed van je. Ik zal op de toko passen terwijl jij weg bent. Ik ga dan wel wat meer werken, denk ik. Alles in drie dagen zal me niet lukken.’

 ‘Natuurlijk, ik zal dat nog aan Dolf laten weten. Je hoeft me nergens over te bellen of te mailen alleen als je echt nood situaties hebt.’

 ‘Ik kan me er eigenlijk wel op verheugen. De kinderen zijn toch nooit thuis. Of ze zijn naar school, of sporten en anders zijn ze wel naar vrienden. Ja waarom niet vijf dagen gaan werken? Wanneer vertrek je en waarheen?’

 ‘Ik vertrek vandaag nog of morgen en mijn eerste doel is New York en verder weet ik het nog niet.’

 ‘Dat is wel erg snel hoor, maar ik zal met veel plezier morgen direct jouw taken erbij nemen. Ik ga je wel een goede reis wensen en oh jee, ik ben ook enigszins jaloers moet ik zeggen. Geniet en blijf gezond. Dag Anja’ 

‘Dag Bettina en dank je wel.’

Anja overdenkt bij een kop koffie haar besluiten en weet dat het goed zal gaan, ze heeft vertrouwen in Bettina.

Bettina is goed opgeleid als personeelsfunctionaris op het HBO, maar heeft met haar opleiding niets gedaan.  De liefde kwam al snel op haar pad en kreeg met Barend al heel snel kinderen. Ze zijn gelukkig en Barend zijn carrière kwam op plaats één. Nu is hij partner op een advocatenkantoor. Hij krijgt hij grote strafzaken toegewezen en met succes. Hij is een belangrijk advocaat geworden. 

Bettina heeft altijd parttime gewerkt, zeker toen de kinderen klein waren. Nu werkt ze bij Anja en Dolf  op de Meubelmakerij en ze heeft het erg naar haar zin.

Terwijl Anja nadenkt bij een kopje koffie neemt Bettina de telefoon en belt met Dolf.

 ‘Ha, die Dolf. Ik hoor net van Anja dat ze een sabbatical heeft genomen. Ik ga voor haar invallen, dus ben ik vanaf morgen gewoon vijf dagen op kantoor is dat oké?’

 ‘Ja, graag Bettina. Maar ik vind het ongepast om zomaar weg te lopen. Zij, zou als geen ander moeten weten dat het nu de drukste tijd van het jaar is. Bah, hoe egoïstisch is dat?  Maar goed ik zie jou morgen, dat is tenminste iets. Tot morgen.’

Tevreden gaat  Bettina zitten en verdiept zich in haar boek. Ze moet van deze dag nog maar flink genieten. Vanaf morgen heeft ze het echt druk.

Tevreden over haarzelf en over de reactie van Bettina, loopt Anja naar de zolder. Ze heeft besloten haar grote rugzak mee nemen op deze reis. Geen luxe koffers maar gewoon een rugzak, dat maakt het steeds verkassen een stuk eenvoudiger. Wat er niet in past gaat ook niet mee. Ze moet lachen, welke kleren zou ze wel meenemen? Ze heeft kasten vol nette kleding voor op kantoor, voor recepties, ja zelfs voor een bal. Maar voor rondreizen? Een kleine basis weet ze bij elkaar te scharrelen en ze zal onderweg gewoon nieuwe spullen moeten kopen. Dit lijkt vooral een leuke besteding van haar tijd. 

Anja gaat voor de computer zitten en zoekt een vlucht naar New York. Het komende jaar zal ze alles op haar mobiel moeten doen. Nu besteld ze online een ticket New York voor morgenmiddag. De vlucht van vandaag is er een met twee tussenstops. Daar houdt Anja helemaal niet van. Dus vliegt ze morgenochtend met een rechtstreekse vlucht naar New York.

Ze besteld online een pizza, koken maakt alleen maar rommel. In afwachting van haar avondmaal poetst ze de keuken, haalt een doek door de badkamer en het toilet. Een vochtige dweil over de vloer van de kamer maakt haar schoonmaak bui af.

De pizza smaakt heerlijk, veel lekker dan normaal. Onzin maant Anja zichzelf. Dat komt alleen maar omdat ik vrij ben en me los hebt gemaakt van al die vreselijk, vervelende dingen die zich hier afgespeeld hebben.

Ze wil vroeg naar bed, maar slapen lukt haar niet direct. Ze is in haar hoofd al onderweg. 

 
Noot van de schrijver: Ik ontvang graag feedback

Alleen Plusleden kunnen een eigen artikel aanpassen na publicatie. KLIK HIER om alle voordelen van een pluslidmaatschap te bekijken.

De auteur van dit artikel Trees Middelkoop:

Als een auteur geen behoefte heeft aan feedback verschijnt er geen mogelijkheid voor reacties.

Ook jouw mening is hier welkom!

Reacties:

02.05.21
Feedback:
'Anja Groen is net de vijftig jaar. Ze heeft een feestje gegeven omdat behoefte had iets te vieren.' de vijftig jaar? Omdat behoefte had? Ik snap dat je bij je vorige review het had over 'even corrigeren, je hebt soms wat te weinig en soms wat teveel woorden in een zin ;) Ook moet je even goed kijken naar je punten en komma's. Succes bij de uitgeverij met je eerste boek!
  • Waardering
    40%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Trees Middelkoop 06.05.21
    hartelijk dank voor de moeite om mijn stuk te lezen.
    ik neem jouw kritiek reuze serieus.
    ik ga ermee aan de slag.
08.04.21
Feedback:
mooi verhaal Trees! Je voelt de eenzaamheid van de hoofdpersoon wel. Wordt dit je nieuwe boek? To be continued. Hartelijke groet, ingrid karsten
  • Waardering
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Trees Middelkoop 08.04.21
    Dank je wel voor je compliment.
    Dit boek is bijna af.wel geschreven nu nog corrigeren.
    Mijn eerste boek Porselein ligt bij uitgevers. Afwachten!

Meer van deze auteur:

Titel:Hits:Waardering:Link:
lieve mama
654
Lezen?
Mijn Wereld
536
Lezen?
De rommelige kamer
514
Lezen?
Het vogelhuisje
502
Lezen?
Mijn man, mijn liefde
478
Lezen?