Voor schrijvers, door schrijvers

Proefstuk

tweestrijd
Inzendingen: 13
Je schrijft veel en graag en bent meestal tevreden over je schrijfresultaten. Je deed al mee aan schrijfactiviteiten en schrijfwedstrijden maar je kunt nu ook een verhaal of gedicht laten zien waar je echt trots op bent of... waar je juist nog over twijfelt maar wat je wel graag aan anderen wilt laten zien.
Dat is nu mogelijk in deze rubriek. Leden van Schrijverspunt kunnen in deze rubriek een schrijfresultaat tonen wat gezien kan worden als een proefstuk van eigen kunnen. Er zijn geen voorwaarden voor genre, aantal woorden, etc. Het is jouw proefstuk wat jij graag aan anderen wilt laten lezen.
Van lezers verwachten we respect voor de publicatie. Beloon de schrijver voor zijn/haar durf en inzet met serieuze feedback. Feedback is een reactie geven (geen advies) op dat wat je gelezen hebt. Het is aan de schrijver om die reactie te vertalen naar een actie.
tweestrijd
© C D op .
Aantal hits: 57
TWEESTRIJD
Mijn verhaal begint in november 2017. Een beetje zoekend naar mezelf beland ik op chatsites op het internet. Ik, een gewone mama van 3 tieners, braaf getrouwd en een beetje naast elkaar levend in het huwelijk. Waarschijnlijk herkenbaar bij velen.
Via chatten met vreemden kom ik al snel in contact met RJ, het was op een woensdag ochtend en ik had totaal geen zin om te stofzuigen. We appten samen en meteen ontstond er een klik. Beide wilden we weten met wie we te maken hadden en zo spraken we af op 8 december bij IKEA. Ja, daten met die gratis koffie, daar hebben we vaak om gelachen. We namen afscheid van elkaar op de parking, de vonk sloeg over en de eerste kus werd gegeven....zachtjes en heel intens.
Appen werd mijn leven, aandacht krijgen, een beleving die ik lang niet meer ervaren had. De afspraakjes volgden elkaar ook op. In Geldrop bij de vijver, in Son aan het dutmellapad liepen we de bossen in. Tijdens een werkovernachting hadden we een heerlijke autodate.
Mijn wereld ging open, ik werd weer vrouw. Dagelijks die goeiemorgen en heerlijke uren appen, vooral tijdens meetings op zijn werk. Het werden uren, dagen, weken en maanden elkaar de aandacht geven die we oh zo misten in ons leven.
Thuis merkten mijn kinderen de positieve verandering van mijn houding ten opzichte van het leven. Ze zagen een glimlachende mama die vooral tijdens het koken ondeugende berichtjes stuurde naar haar RJ.... ook hadden mijn man en ik de papieren klaar liggen voor een scheiding in onderling overleg. We hebben geen ruzie, zelden gehad met elkaar. Wel begrip voor elkaar en we gunden elkaar de mooie momenten in het leven.
RJ besloot om het avontuur stiekem aan te gaan. Dat was zijn keuze...met het nadeel dat de dates sporadisch bleven. Ongeveer 1x per maand zagen we elkaar. Vaak met tranen in de ogen, een affaire die niet helemaal in balans was. Maar het contact bleef, onze avontuurtjes werden ook wat intenser en we tastten de grenzen naar elkaar toe af.
Fotografie is een passie van ons beide. Daar konden we uren over communiceren. Heel veel hulp en advies kreeg ik via de app, via links die hij doorstuurde. Digitaal zal ik nooit de sterkste persoon worden, ik leef liever in plaats van het virtuele.
Samen naar Spa Puur, glaasje wijn in het bos, even daten terwijl ik mijn vriendin achterliet in een vogelhut in Mierlo.
Ook onze app was intens, het was geen avontuur meer. Het zat van binnen.
KUSJE OP.... waren onze woorden.
Oktober 2019 spraken we af in Eindhoven...Dutch Disign Week. Daar kreeg ik het onwaarschijnlijke te horen. RJ wilde ons avontuur beeindigen. *Kijk maar hoe het danst*van Marco was ons afscheid.
De maanden nadien ging mijn aandacht vooral naar mijn vader toe. zijn strijd tegen kanker was ten einde. Precies een half jaar nadat mijn broer overleed.
2019...een jaar waarin ik afscheid moest nemen van 3 mannen die in mijn hart zaten.
februari 2020 heb ik een gesprek met mijn jongste dochter... over verdrietig zijn. Met mijn broer en mijn vader kon ik niet meer communiceren, maar met Rob (zo noemde ik hem, achteraf gezien ook niet de hele waarheid) kon dit wel. Via de anonieme app waar we al jaren met elkaar verbonden waren, vond ik hem als it “s me. We communiceerden weer....vriendschappelijk. En dat ging goed. Want Covid 19 hield ons op afstand en dat was ook prima. Ik vond mijn verloren vriend weer terug.
Ons oude patroon kwam terug, hoewel het gevoelsmatig toch afstandelijker bleef. Ons verstand overspoelde steeds onze gevoelens, bij ons beide. De appmomenten waren tijdens het thuiswerk van RJ nog frequenter dan voorheen.
In mei spraken we toch terug af, de eerste Corona golf was gaan liggen, er kwamen weer mogelijkheden. In Tilburg Noord tussen de appartementen ontmoetten we elkaar op een parkeerplaats. Meteen kreeg ik een kus, een heerlijke kus. Totaal onverwacht....We wandelden en net zoals 9 maanden eerder was er die speciale verbondenheid tussen ons. Zittend op een bankje zag ik dat het RJ ook wat deed. De losse short gaf heerlijke contouren die ik nooit meer zal vergeten....en de anderhalve meter zat echt wel tussen ons in. Respectvol naar elkaar namen we afscheid, maar onze afspraakjes volgden steeds sneller op elkaar.
Wat is het fijn om dit gevoel te krijgen van een zielsverwant. Vaak begrepen we elkaar zonder de woorden te typen of uit te spreken.
Toch kon ik de anonimiteit niet meer goed onder controle houden, waarom stiekem...???
Via messenger contacteerde ik N, zijn vrouw. Vriendschap is soms een betere keuze dan een stiekeme affaire. En we waren het er beide over eens dat we elkaar meer wilden zien.
Daar begonnen de leugens, RJ vertelde N dat hij mij niet kende. Hoe kan een huwelijk in elkaar zitten...ik begrijp het nog steeds niet en zal dat ook nooit kunnen vatten. Maar we appten en communiceerden nog, over onze complexe situatie. De zomervakantie kwam eraan. In juli zagen we elkaar 4 keer, het vriendschappelijke werd weer intenser en lichamelijker. De dag voor de Sarah-verjaardag van N hebben we gestoeid in de mais. Heerlijk om je terug tiener te voelen.
Eind augustus krijg ik eindelijk een een messenger bericht terug van N. Ze wil contact.
De manier waarop was bepalend, dominant en soms zelfs bedreigend. Rob en ik waren al 3 jaar vrienden en dit wilden we liever niet meer stiekem zijn. Echter wilde ik dit niet alleen met N bespreken, ook RJ was betrokken partij. Daar zaten we dan, eind augustus op een avond op een terras in Eindhoven. Twee mensen, een man en een vrouw die hun vriendschap niet langer geheim wilden houden ten opzichte van hun partners. N was op haar hoede, er was iets. Ik kon het niet thuisbrengen...er heerstte een spanning.
Die nacht mocht RJ in de caravan slapen.
Ik besloot terug te rijden, ik wou er voor RJ zijn. Daar kreeg ik de waarheid te horen. Ik was zijn 2e affaire. Hoe dom, hoe naief kon ik zijn....
Nu zijn we weer een half jaar later, RJ in zijn huwelijk,weg van de app...of dit nog ooit een gelukkig huwelijk wordt, geen idee. Want je kan als vrouw hoog opgeleid zijn, jezelf 2x laten bedriegen is ook een keuze, net zoals zijn keuze was om het avontuur in november 2017 op te zoeken en er een geheime affaire op na te houden.
Wat ik hieruit geleerd heb en wil meegeven aan ieder die dit leest,...kies voor jezelf. Laat je door niemand een keuze opleggen. Zorg dat je vrij bent in doen en laten ...
en zorg ervoor dat je kinderen het goede voorbeeld krijgen:
- misleiden en misbruiken is geen optie, toont weinig respect naar jezelf en de medemens
- Liegen en bedriegen naar je partner toe is nooit een basis van vertrouwen
- Vreemdgaan overkomt je niet, het is een doelbewuste keuze
Volg je hart, dat klop altijd
En zo zal ik mijn leven verder zetten, met hele mooie herinneringen
En heel verdrietig omdat ik nooit afscheid heb kunnen nemen van mijn vriend RJ LIEFS
Dit artikel delen?
Feedback voor schrijfactiviteiten

Hier jouw review voor: "tweestrijd"

Geschreven door C D . Geplaatst in Proefstuk.
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen.
Emoticons: ;o = wink, :d = bigsmile, :-$ = blush, (^) = cake, (h5) = clapping, 8) = cool, ;( = crying, (x) = handshake, :? = thinking, (hartje) = heart