Voor schrijvers, door schrijvers
125 inzendingen in deze rubriek

Ook jouw tekstbijdrage is welkom en meedoen is gratis.

Schrijfopdracht

Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
 
KLIK HIER om de verschillende opdrachtmogelijkheden te bekijken.
Klik hier
Eerst inloggen of (gratis) aanmelden s.v.p. om je artikel in te zenden.
(klik op de button om in te loggen of je aan te melden)

379 Hits

Publicatie op:
Optie 1

De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir.

Terwijl de regendruppels vrolijk uit de lucht vielen hield ik de paraplu zo dat Marleen niet nat zou worden als ze uitstapte. Ze sloeg haar arm om me heen en ik leidde haar naar binnen.

Aan de balie meldde ik ons als meneer en mevrouw Smit. Dat waren niet onze echte namen, logisch als je die verborgen wil houden voor anderen.

‘U heeft de kamer voor één nacht.’

Ik nam de sleutel aan en liep samen met Marleen naar de lift.

Ik had mijn handen al om haar boezem geplaatst voordat we in de kamer waren.

Hoe kon ik het helpen dat ik vreemd ging? Ze was de mooiste vrouw die ik ooit gezien had. Ze had zin in mij en ik in haar. Hoe kon ik dat laten schieten?

In de slaapkamer deden we wat ik al jaren niet had kunnen doen met mijn vrouw.

‘Ik laat je niet meer gaan schat.’

‘Je bent geweldig Marleen.’

Ze kuste me op de mond en liep naakt naar de badkamer.

Terwijl het water spetterde tegen de douchewand liep ik in haar richting.

Ze sprong voor me en maakte een foto van me zoals ik daar naakt voor haar stond.

‘Ik stuur hem naar je vrouw. Dan is er geen weg terug.’

‘Niet doen. Ik kan...’

Haar blik leek me te willen doden. Waarom had ik niet nagedacht? Ik kon mijn vrouw toch niet verlaten? Niet voor haar, niet voor niemand.

Ik griste de telefoon uit haar handen.

‘Leugenaar.’

‘Lieverd, ik..’

‘Ik dacht dat je van mij hield, maar jij geeft alleen maar om jezelf.’

‘Marleen..’

Ze begon zich aan te kleden.

Ik pakte haar bij de arm om haar tot rede te brengen.

‘Ze komt het toch wel te weten hoor. Iedereen zal het weten.’

In een opwelling van angst pakte ik haar bij de keel. Het duurde niet eens zo lang.

Toch was het lang genoeg om niet meer ongedaan te kunnen worden.

Paniek maakte zich van me meester.

Ik deed een touw om haar nek zodat het leek of ze zelfmoord had gepleegd.

De kamer maakte ik zo schoon als ik kon zodat er geen spoor van me te vinden zou zijn.

Toen liep ik naar buiten, ik wuifde nog naar binnen voor het geval een camera beelden van me zou opnemen. Op deze manier zou iedereen geloven dat ze nog leefde.

Ik kwam uit de lift en knikte naar de baliemedewerker.

‘Het regent meneer.’

‘Dankjewel.’

Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.


Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Optie 1"

Ook graag je review voor een van de oudere inzendingen...

  • Jeugdherinneringen (337) Harry Boerkamp 20-04-2020

    Ze keek me aan op wel een heel venijnige manier. Ondanks die blik in haar ogen had ik er nu spijt van dat ik mijn hormonen jaren geleden niet onder controle had gehad toen ik haar op een zomerse dag...

    Lees meer: Jeugdherinneringen