Voor schrijvers, door schrijvers
125 inzendingen in deze rubriek

Ook jouw tekstbijdrage is welkom en meedoen is gratis.

Schrijfopdracht

Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
 
KLIK HIER om de verschillende opdrachtmogelijkheden te bekijken.
Klik hier
Eerst inloggen of (gratis) aanmelden s.v.p. om je artikel in te zenden.
(klik op de button om in te loggen of je aan te melden)

394 Hits

Publicatie op:
Geen lente

Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur... Surrealistisch leeg. Dit terwijl de zon haar stralen zo ongegeneerd over het plein giet dat de knoppen aan de bomen hun halzen lijken uit te rekken om te kijken wat er aan de hand is. ‘Niks!’, wil ik zeggen. ‘Het is gewoon de lente’. Maar er is wel degelijk iets aan de hand, weet ook ik. De ontluikende wilgen en de vertrouwde contouren van de kerk en de huizen rond het plein suggereren slechts normaliteit. Niet wat er is, maar wat er mist maakt dat niets gewoon is. Want waar zijn de kuierende in elkaar verstrengelde verliefde stelletjes, de bedaagde e-bike coureurs die door jongens op zenuwachtige racefietsen aan de kant worden gevloekt? Waar blijven de wandelaars met hun nordic wandelstokken en de jonge ouders met hun kinderwagens en waar zijn de studenten die hun donkere studeerhollen verruilden voor de zonovergoten perkjes op het plein?

Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur... Surrealistisch leeg. Dit terwijl de zon haar stralen zo ongegeneerd over het plein giet dat de knoppen aan de bomen hun halzen lijken uit te rekken om te kijken wat er aan de hand is. ‘Niks!’, wil ik zeggen. ‘Het is gewoon de lente’. Maar er is wel degelijk iets aan de hand, weet ook ik. De ontluikende wilgen en de vertrouwde contouren van de kerk en de huizen rond het plein suggereren slechts normaliteit. Niet wat er is, maar wat er mist maakt dat niets gewoon is. Want waar zijn de kuierende in elkaar verstrengelde verliefde stelletjes, de bedaagde e-bike coureurs die door jongens op zenuwachtige racefietsen aan de kant worden gevloekt? Waar blijven de wandelaars met hun nordic wandelstokken en de jonge ouders met hun kinderwagens en waar zijn de studenten die hun donkere studeerhollen verruilden voor de zonovergoten perkjes op het plein? Waar zijn de oude mannetjes die op hun vaste bankje dagelijks uitwisselen wat zij zouden doen als zij het voor het zeggen hadden?  Wie verstopte de terrasjes waar de lentezon je het excuus verschaft veel te vroeg op de dag een biertje of een wijntje te bestellen?

De mensen lijken, op een eenzame fietser na, opgelost. Het doet mij denken aan een dag in de jaren ’50 van de vorige eeuw waarop het gerucht rondging dat er een kinderlokker in de buurt rondliep. Ook toen waren de straten en pleinen in de buurt ineens verlaten. Op de pastoor na die op zijn fiets probeerde de onverlaat op te sporen. Nu is er weer een ziekmakende onverlaat in het spel. Eentje die zich schielijk verschanst in alle vormen van menselijk contact en zich niet traceerbaar mee laat voeren in een kus, een handdruk, een omhelzing of een net iets te nabij uitgesproken boodschap.  Eentje die sociale contacten laat bevriezen en voorkomt dat de lente zich kietelend nestelt in de harten van de mensen. Het jaar slaat ditmaal de lente over! Zal iemand dit ooit geloven?


Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Geen lente"

15.07.20
Feedback schrijfkwaliteit
Aanpassing n.a.v. oude waardering.
  • Waardering schrijfkwaliteit
    80%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Ook graag je review voor een van de oudere inzendingen...

  • Jeugdherinneringen (336) Harry Boerkamp 20-04-2020

    Ze keek me aan op wel een heel venijnige manier. Ondanks die blik in haar ogen had ik er nu spijt van dat ik mijn hormonen jaren geleden niet onder controle had gehad toen ik haar op een zomerse dag...

    Lees meer: Jeugdherinneringen