Voor schrijvers, door schrijvers
125 inzendingen in deze rubriek

Ook jouw tekstbijdrage is welkom en meedoen is gratis.

Schrijfopdracht

Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
 
KLIK HIER om de verschillende opdrachtmogelijkheden te bekijken.
Klik hier
Eerst inloggen of (gratis) aanmelden s.v.p. om je artikel in te zenden.
(klik op de button om in te loggen of je aan te melden)

409 Hits

Publicatie op:
Het zwijgen

Ze keek mij aan op een wel heel venijnige manier. Ik wist het, mijn oma wilde niet dat ik achter het schot op zolder in de dozen van opa Gerhard snuffelde. Die had ik toevallig weken geleden ontdekt bij mijn zoektocht naar de oorzaak van het geritsel achter de muur. Een nest jonge muizen in een opgerold vloerkleed, mijn oma wist er in al haar boosheid wel raad mee. Een doos vol boeken landde met een klap op het vloerkleed. Op mijn snikken na was het stil. “Ook weer opgelost”, was het eerste wat oma had gezegd. Met haar hand op mijn schouder had zij mij vriendelijk aangekeken. “Je mag op zolder spelen, maar achter dit schot mag je nooit weer komen. Beloof me dat.” Zo deelde zij het geheim dat daar geheimen lagen. Ik wist van wie. De geheimen achter het zolderschot prikkelden mijn fantasie. Mijn belangstelling was gewekt. Oma wilde er niet over praten, daarom schreef ik een brief.

Lieve oma, spreek. Waarom zwijgen nu je nog spreken kunt. Spreek voor het te laat is. Zwijgen is verdacht. Misschien is het brutaal om te vragen, maar is er iets in uw of opa’s leven gebeurd dat u wel moet verzwijgen. Besef dat ik al het een en ander weet. Ik heb immers in de fotoboeken gesnuffeld en ben daarbij door u betrapt. Nooit mocht ik van u nog vaker achter het zolderschot kruipen. Ik zeg het eerlijk, ik kon het niet laten. Verbieden maakt nieuwsgierig. U en opa zijn een van de velen die achteraf gezien het ergste is overkomen dat maar denkbaar is: geboren eind 1800 in Duitsland, twee wereldoorlogen meegemaakt en hierdoor een getekend leven. Van dat leven wil ik alles weten, terwijl ik op voorhand weet dat ik blij zal zijn dat ik uw leven niet heb hoeven leven. Ik snap het wel, dat zwijgen. De wens om te zwijgen is mensen opgedrongen. Het is het ontlopen van een oordeel over het verzwegen kwaad dat jullie hebben aangericht. Het kwaad dat niet meer is dan een afspraak over wat het is om goed te leven. Wij mensen zitten vast in vooroordelen en zelf bedachte regeltjes. Soms is het kwaad zo erg nog niet en is het niet meer dan een handelwijze die zo vanzelfsprekend is dat het ieder ander ook had kunnen gebeuren. Goed en kwaad, positiviteit en negativiteit, het zit in ieder mens. Goed en fout is niet altijd een keuze, het kan je overkomen. Wij hebben slechts oppervlakkige kennis van die geschiedenis. Daarom lieve oma, spreek.

Na jarenlange discussie waren mijn oma en ik het eens, de Holocaust viel niet te ontkennen. Te verklaren vond zij het wel. Op haar sterfbed probeerde zij mij te overtuigen. Ik knikte haar vriendelijk toe, er was geen tijd meer voor discussie. Morgen, ja zelfs misschien vanavond al, zou zij er niet meer zijn. Ik was er klaar mee. We gaven elkaar een hand, twijfelden even en kusten elkaar toen innig.


Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Het zwijgen"

15.07.20
Feedback schrijfkwaliteit
Aanpassing n.a.v. oude waardering.
  • Waardering schrijfkwaliteit
    60%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Hans Van Battel 15.03.20
    ligt in die laatste kus haar verhaal niet besloten?
  • Katja Stienen 08.04.20
    Een mooi verhaal. Ik zou u willen vragen de interlinie te vergroten. Het verhaal laat zich moeilijk lezen, tenminste op de tablet. Dat is jammer.
    • Eelco Visser 08.04.20
      Dank voor de tip Katja. Het klopt wat je zegt, ik zie het nu ook. Zal in de toekomst hier beter op letten :)
      Heb de tekst “Het Zwijgen” opnieuw geplaatst. Hoop dat het nu beter te lezen is.

Ook graag je review voor een van de oudere inzendingen...

  • Jeugdherinneringen (337) Harry Boerkamp 20-04-2020

    Ze keek me aan op wel een heel venijnige manier. Ondanks die blik in haar ogen had ik er nu spijt van dat ik mijn hormonen jaren geleden niet onder controle had gehad toen ik haar op een zomerse dag...

    Lees meer: Jeugdherinneringen