Voor schrijvers, door schrijvers
125 inzendingen in deze rubriek

Ook jouw tekstbijdrage is welkom en meedoen is gratis.

Schrijfopdracht

Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
 
KLIK HIER om de verschillende opdrachtmogelijkheden te bekijken.
Klik hier
Eerst inloggen of (gratis) aanmelden s.v.p. om je artikel in te zenden.
(klik op de button om in te loggen of je aan te melden)

442 Hits

Publicatie op:
Nat

De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet. Ik keek ervan op. Nooit zat iemand op deze bank zo dicht bij de vijver, maar vandaag zat er een jonge vrouw met een hoofddoek. Verveeld reed ze de wandelwagen die voor haar voeten stond met haar linkerhand ritmisch van haar af en naar haar toe, terwijl ze op haar mobieltje keek die ze met haar rechterhand bediende. Haar zoontje met gele broek en een blauw jasje dat in de wagen zat schaterde het uit van plezier. In het gras speelde een meisje met een rode bal. Terwijl ik over het pad aan kwam lopen, keek de vrouw op van haar telefoon. Ik groette haar vriendelijk. Zij knikte en sloeg vervolgens haar ogen neer. Langs de rand van de vijver kwam een oudere man aangelopen. Zijn speelse boxer rende voor hem uit. In het voorbijgaan meende ik hem te herkennen. Was dat niet mijnheer Sikkens, mijn docent geschiedenis van de middelbare school. De beste docent die ik ooit heb gehad. Ja, hij moest het wel zijn. Zachtjes mompelde ik: “Goedemorgen mijnheer Sikkens.” Verbaasd draaide hij zich om. “Waar kent u mij van?” 
“Ik ken u van de middelbare school. Ik heb geschiedenis van u gehad.”
 
“Ach ja, de goede oude tijd toen ik nog dagelijks iets om handen had. Dat is lang geleden.” 

Terwijl wij herinneringen ophaalden, verstoorde een plotseling gegil ons gesprek. De boxer van mijnheer Sikkens had het meisje met de bal in de gaten gekregen en rende vrolijk achter haar aan. Het meisje was doodsbang weggerend en van de talud af in de vijver gelopen. Haar moeder had de wandelwagen bij haar weggeduwd, was van de bank gestoven en stond met zwaaiende armen gillend aan de waterkant. “Help mij,  haal haar eruit, ze kan niet zwemmen.” Ik gooide mijn jas uit en sprong zonder mij te bedenken in het water. Na tien forse slagen was ik bij haar. Ze spartelde tegen toen ik haar wilde pakken. Met enige moeite lukte het mij om haar op de kant te leggen. Drijfnat met het kroos in mijn haar hees ik mij op het droge. De moeder troostte haar dochter en bedankte mij voor de hulp. Ik groette haar en mijnheer Sikkens, raapte mijn jas op en spurtte drijfnat naar huis. Pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste. 


Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Nat"

15.07.20
Feedback schrijfkwaliteit
Aanvulling n.a.v. oude waardering.
  • Waardering schrijfkwaliteit
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Ook graag je review voor een van de oudere inzendingen...

  • Jeugdherinneringen (337) Harry Boerkamp 20-04-2020

    Ze keek me aan op wel een heel venijnige manier. Ondanks die blik in haar ogen had ik er nu spijt van dat ik mijn hormonen jaren geleden niet onder controle had gehad toen ik haar op een zomerse dag...

    Lees meer: Jeugdherinneringen