Voor schrijvers, door schrijvers

Schrijfopdracht

De schrijfopdracht
Inzendingen: 120
Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
Nat
© Eelco Visser op .
Aantal hits: 394

De bank in het park, waar nooit iemand zat, was bezet. Ik keek ervan op. Nooit zat iemand op deze bank zo dicht bij de vijver, maar vandaag zat er een jonge vrouw met een hoofddoek. Verveeld reed ze de wandelwagen die voor haar voeten stond met haar linkerhand ritmisch van haar af en naar haar toe, terwijl ze op haar mobieltje keek die ze met haar rechterhand bediende. Haar zoontje met gele broek en een blauw jasje dat in de wagen zat schaterde het uit van plezier. In het gras speelde een meisje met een rode bal. Terwijl ik over het pad aan kwam lopen, keek de vrouw op van haar telefoon. Ik groette haar vriendelijk. Zij knikte en sloeg vervolgens haar ogen neer. Langs de rand van de vijver kwam een oudere man aangelopen. Zijn speelse boxer rende voor hem uit. In het voorbijgaan meende ik hem te herkennen. Was dat niet mijnheer Sikkens, mijn docent geschiedenis van de middelbare school. De beste docent die ik ooit heb gehad. Ja, hij moest het wel zijn. Zachtjes mompelde ik: “Goedemorgen mijnheer Sikkens.” Verbaasd draaide hij zich om. “Waar kent u mij van?” 
“Ik ken u van de middelbare school. Ik heb geschiedenis van u gehad.”
 
“Ach ja, de goede oude tijd toen ik nog dagelijks iets om handen had. Dat is lang geleden.” 

Terwijl wij herinneringen ophaalden, verstoorde een plotseling gegil ons gesprek. De boxer van mijnheer Sikkens had het meisje met de bal in de gaten gekregen en rende vrolijk achter haar aan. Het meisje was doodsbang weggerend en van de talud af in de vijver gelopen. Haar moeder had de wandelwagen bij haar weggeduwd, was van de bank gestoven en stond met zwaaiende armen gillend aan de waterkant. “Help mij,  haal haar eruit, ze kan niet zwemmen.” Ik gooide mijn jas uit en sprong zonder mij te bedenken in het water. Na tien forse slagen was ik bij haar. Ze spartelde tegen toen ik haar wilde pakken. Met enige moeite lukte het mij om haar op de kant te leggen. Drijfnat met het kroos in mijn haar hees ik mij op het droge. De moeder troostte haar dochter en bedankte mij voor de hulp. Ik groette haar en mijnheer Sikkens, raapte mijn jas op en spurtte drijfnat naar huis. Pas uren later ontdekte ik dat ik mijn telefoon miste. 

Dit artikel delen?

geef een waardering voor: "Nat"

Geschreven door Eelco Visser . Geplaatst in Schrijfopdracht.
15.07.20
Feedback:
Aanvulling n.a.v. oude waardering.
  • Lezenswaardig:
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
Emoticons: ;o = wink, :d = bigsmile, :-$ = blush, (^) = cake, (h5) = clapping, 8) = cool, ;( = crying, (x) = handshake, :? = thinking, (hartje) = heart

Jouw feedback hier?

Je helpt een andere schrijver met jouw eerlijke, respectvolle feedback en een serieuze waardering voor de schrijfkwaliteit van het artikel. Zie je verbeterpunten? Geef ze dan a.u.b. concreet aan in je commentaar.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen.

Snelmenu: Klik, voor belangrijke pagina's, aan de rechterkant op de blauwe button !