Voor schrijvers, door schrijvers
126 publicaties

Ook jouw artikel is welkom en meedoen is gratis.

Schrijfopdracht

Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.

257 Hits

Publicatie op:
De ontvoering

De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir. Er stapte een man uit met een bivakmuts op en een pistool in zijn hand, hij liep op me af en riep ´handen omhoog!´ Ik deed wat de man me opdroeg. Hij zag het setje handboeien wat ik altijd op mijn heup draag als ik op mijn werk ben, maar ik was pas net thuis gekomen, had een biertje gepakt en was op het trottoir gaan zitten. Ik had nog net genoeg tijd om mijn badge af te doen en onder het trappetje te gooien voor dit hele gedoe begon. En riep naar me doe ze om en gooi de sleutel naar mij. Nogmaals deed ik wat de man me zei, en deed ze om. De man liep naar me toe en deed een zak om mijn hoofd, hij greep me bij mijn arm en duwde me met harde hand het busje in. Het busje begon te rijden, ondertussen probeerde ik een gesprek met de man die me had vastgegrepen te beginnen, wat niet lukte want de man die achter het stuur zat zei telkens: ´laat m niet in je hoofd kruipen, dat is wat ze allemaal doen, om je vervolgens neer te schieten.´ De ontvoerde man zei: ´weten jullie überhaupt wie ik ben?´ De mannen keken elkaar aan, en de man die achter het stuur zat zei: ‘Ja dat weten we.´ De man zei: ´ wie ben ik dan?´ De man die achter het stuur zat zei: ´ jij bent Steven John Mcgarrett, je zat 6 jaar bij de NAVY seals en bij de laatste opdracht die je had in afghanistan, is je vader vermoord, toen ben je teruggekomen naar Hawaii, en ben je gevraagd om een speciale taskforce te beginnen, en dat is nu het hoogtepunt in je leven.´ Steve probeerde zijn verbazing te onderdrukken, wat uiteindelijk lukte, en toen merkte hij dat ze waren gestopt. Waar zijn we vroeg steve, de man die vlak naast m zat hielp m de wagen uit en liep met m naar binnen, ondertussen parkeerde de andere man de wagen. Steve hoorde ineens een vrij bekende stem zeggen: ´Albert waarom lijkt het alsof jullie m hebben ontvoerd?´ De stem was van Joe white, die ook zei: ´ wel waar wachten jullie nog op?, maak m los.´

Toen zei Steve: ´ doe alsjeblieft geen moeite´, ze hoorden een luide knak en ze zagen ineens dat een van Steve´s handen los was en uit de kom was, hij trok de kap van zijn hoofd af en maakte de andere handboei los. Joe keek m trots aan en Steve zei: je zou je werk niet goed hebben gedaan als ik mezelf niet los kon maken van een simpel setje handboeien.´ Steve liep op m af en gaf de oudere man een hand, maar hij zei: kom op zeg en gaf m een knuffel. 

Ik ritste mijn jas dicht en draaide me om.


Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "De ontvoering"

30.09.20
Feedback:
mooi verhaal zeg! Vier sterren en een pluim! Schrijf vooral door!
  • Schrijfkwaliteit
    4.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig