Voor schrijvers, door schrijvers
125 inzendingen in deze rubriek

Ook jouw tekstbijdrage is welkom en meedoen is gratis.

Schrijfopdracht

Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
 
KLIK HIER om de verschillende opdrachtmogelijkheden te bekijken.
Klik hier
Eerst inloggen of (gratis) aanmelden s.v.p. om je artikel in te zenden.
(klik op de button om in te loggen of je aan te melden)

325 Hits

Publicatie op:
Toen Sunny in de horizon verdween

De auto stopte vlak naast me bij de rand van het trottoir. Mijn hart stopte voor een tel toen ik het kleine meisje op de achterbank zag zitten. Ze was druk in de weer met haar iPad en lette niet op haar omgeving. Het glas had een donkere tint en het was moeilijk haar te zien, maar het was genoeg. Haar krullen waren gevlochten in onmogelijke patronen en op haar rechter schouder stak een roos litteken fel af tegen haar chocoladebruine huid. Ik wilde op het raam kloppen en haar aandacht krijgen. Ik wilde haar omhelzen, ik wilde met haar praten en haar vertellen dat ik niet dood was. Maar mijn lichaam was verstijfd. Pas toen de deur aan de bestuurders kant open ging en met een luid geluid werd dicht gesmeten durfde ik te bewegen. Ik hield mijn adem in terwijl Sally naar me toe liep. Ik zou bijna denken dat ze iemand anders was, een normale vrouw, maar haar firme passen verraden haar. Zelfs met hakken en een bloemetjesjurk aan liep ze als een soldaat.

Met een knikje gebaarde ze naar het speeltuintje rechts van ons en ik volgde haar naar de schommels. Aan haar schouders had ze een grote sporttas en toen de wind even haar jurk deed opwaaien zag ik een glimp van een pistool dat was vastgemaakt aan haar been. Ze nam geen risico’s.

‘Ze zullen nooit geloven dat je haar moeder bent,’ gooide ik eruit. Sally trok een van haar rode wenkbrauwen omhoog.

‘En waarom niet? Ooit van adoptie gehoord? De papieren zeggen dat ze mijn dochter is dus de autoriteiten zullen geloven dat ze mijn dochter is.’ Haar stem was scherper dan de messen die ze gegarandeerd onder haar mouwen had verstopt. Sally was het bewijs dat je mensen niet op hun uiterlijk moet oordelen, want hoe lief en onschuldig ze er ook uit zag, het bloed dat aan haar handen kleefde kon een zee vullen. Ze overhandigde me de sporttas.

‘Hier zit alles in wat je nodig hebt om rond te komen deze maand. Geld, eten en kleding. Daarna sta je er alleen voor.’ Haar gezicht liet geen blijk van emoties zien. Ik slikte, was dit het koude monster waar mijn zusje mee moest opgroeien? Mijn Sunny voldeed aan haar naam, maar ik vreesde dat Sally’s kou haar zou laten bevriezen.

‘Ik wil mee,’ besloot ik. Een geamusseerde lach verliet Sally’s mond.

‘Absoluut niet,’ zei ze toen firm. Zonder nog iets te zeggen liep ze terug naar de auto. Ik riep haar terug, maar Sally negeerde mijn kreten en binnen een minuut had ze de auto opgestart en was ze met mijn Sunny naar de horizon vertrokken. Ik rende achter haar aan en keek met tranende ogen toe hoe mijn zon me achter liet zonder ooit te weten dat ik hier was. Ik bleef achter in de duisternis van haar afwezigheid. Maar ik zou haar terug krijgen, al duurde het een eeuwigheid. Ik ritste mijn jas dicht en draaid me om.


Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Toen Sunny in de horizon verdween"

14.07.20
Feedback schrijfkwaliteit
Aanvulling oude waardering.
  • Waardering schrijfkwaliteit
    40%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Ook graag je review voor een van de oudere inzendingen...

  • Jeugdherinneringen (337) Harry Boerkamp 20-04-2020

    Ze keek me aan op wel een heel venijnige manier. Ondanks die blik in haar ogen had ik er nu spijt van dat ik mijn hormonen jaren geleden niet onder controle had gehad toen ik haar op een zomerse dag...

    Lees meer: Jeugdherinneringen