1 post

Verloren

328 Hits.

Vreemd dat het kerkplein leeg is op dit uur... De weken sinds Peter een kamer in de herberg had betrokken was dit uur juist het moment dat het plein druk was. Hij was gewend geraakt aan de markt waar van alles te koop is. Van de warme broodjes waar hij vaak mee ontbeet, tot de pasteitjes waarvan je je maar beter niet af kon vragen welk vlees erin verwerkt zat. Zelfs de druilerige regen die sinds gisteravond uit de grijze hemel neerdaalde, zou deze rust niet moeten verklaren.

Vandaag was het plein leeg. Zelfs de bedelaars die je met je ogen dicht in de beschutting van de spitse kerktoren kunt vinden, waren afwezig.

Peter stak het plein over om zijn dagelijkse broodjes dan bij de bakker om de hoek te halen. De haren in zijn nek gingen overeind staan van het gevoel in de gaten gehouden te worden. Wanneer hij omkeek, zag hij niemand. Het gevoel verdween niet, het leek juist erger te worden.

Zijn pas versnellend sloeg Peter de straat van de bakker in. Tot zijn verbazing was ook deze straat volledig verlaten. De luiken sloten het licht en de warmte van de winkels en woningen effectief buiten.

Hij bonsde op de gesloten deur van de bakker en hoewel hij binnen gestommel leek te horen, bleef de deur hermetisch gesloten. Aan zijn bonzen en roepen werd geen gehoor gegeven.

Toch lichtelijk geïrriteerd draaide Peter zich om en begon aan zijn tochtje terug naar de herberg. Langzaam doordrong de regen zijn mantel en begonnen druppeltjes water langs zijn nek over zijn rug te lopen.

‘Ook dat nog’, gromde hij.

In zijn haast en irritatie merkte hij niet op dat een schaduw zich losmaakte uit de diepere schaduw van het portiek dat hij passeerde. Een man stapte achter hem de regen in en volgde hem het plein op.

Pas toen hij halverwege het plein opmerkte dat er iemand hem tegemoet kwam, merkte Peter op dat hij niet langer alleen op het plein was. Hij draaide een rondje rond zijn as en zag dat een groepje mannen elke mogelijke uitweg geblokkeerd had.

In paniek keek hij om zich heen, een uitweg zoekend. Tot zijn opluchting zag hij de deur naar de kerk opengaan. Zou het hem lukken om aan deze mannen te ontsnappen en de kerk te bereiken?

In een schijnbeweging dook hij eerst naar links en wanneer zijn belagers hem hier de pas probeerden af te snijden, veranderde hij plots van richting en wist tussen twee mannen door te breken. Hij zette het op een lopen, op de voet gevolgd door rennende voetstappen. Wanneer hij de drie treden richting de kerk bereikte, bereikten ook zijn belagers hem.

Verbaasd keek de pastoor vanuit de deuropening hoe een groepje mannen een vluchtende man onderuit haalde en vervolgens vlak voor zijn ogen langzaam in de regen leken op te lossen. Een paar seconden later keek de pastoor naar een door regen overgoten, verlaten plein…

Zal iemand dit ooit geloven?

Alleen Plusleden kunnen een eigen artikel aanpassen na publicatie. KLIK HIER om alle voordelen van een pluslidmaatschap te bekijken.

De auteur van dit artikel Mike Degrot:

Als een auteur geen behoefte heeft aan feedback verschijnt er geen mogelijkheid voor reacties.

Ook jouw mening is hier welkom!

Reacties:

23.08.20
Feedback:
ik vind het ook een leuk verhaal! 5 sterren want ik vind het erg creatief! Dank je wel! Groetjes van Ingrid
  • Waardering
    100%
Show more
1 van de 1 lezers vond deze review nuttig
01.08.20
Feedback:
Ha ha, ik geloof er niks van hoor! Maar ik vind het wel een leuk verhaal :)
  • Waardering
    80%
Show more
2 van de 2 lezers vond deze review nuttig

Meer van deze auteur:

Titel:Hits:Waardering:Link:
55 woordenverhaal
Herfst
370
Lezen?
Column
Hoezo, afstand?
314
Lezen?
55 woordenverhaal
De storm
296
Lezen?