SF & Fantasy

Science fiction en Fantasy vallen beide onder een speculatief fictiegenre waarin veel elementen, personages en instellingen worden gecreëerd uit verbeeldingskracht en speculatie in plaats van uit de realiteit en het dagelijks leven. Er is echter een duidelijk verschil tussen science fiction en fantasy. Science fiction is gebaseerd op wetenschap en technologie en geeft daarom scenario's weer die op een dag waar zouden kunnen zijn. Fantasie daarentegen heeft betrekking op veel bovennatuurlijke elementen en vindt plaats in een wereld die niet bestaat en nooit kan bestaan.

49 Hits

Publicatie op:

Op zoek naar schrijfwedstrijden?

Een onweerstaanbare opdracht
Het onverwachte kuchje achter mijn rug was het moment geweest waarop ik acuut de benen had moeten nemen, zonder ooit nog om te kijken. Maar in plaats daarvan schrok ik en keerde mij, toevallig gewapend met een meetlat, gealarmeerd om. Niets zou ooit nog normaal zijn.
Voor mij stond een man die ik met geen mogelijkheid beschrijven kan, simpelweg omdat ik kwijt was hoe hij eruit zag zodra de man zelf uit beeld verdween. Hoe was hij mijn werkplaats binnengekomen zonder dat ik dat gemerkt had? Toch niet via de ingang, zoals andere klanten gewoon zijn.
Hij wuifde mijn meetlat opzij en wees met een kartonnen koker naar mijn middenrif.
“Ambachtsman Nyland.” Het klonk bijna beschuldigend. “Mijn naam is Hastorius. Magister Hastorius. Deze koker bevat de nauwkeurige beschrijving van een koperen sieromlijsting. Wijk geen millimeter van het ontwerp af. Ik verwacht nauwkeurigheid en voortvarendheid. U ziet mij weer zodra het werk gedaan is.”
En daarmee verdween hij uit mijn werkplaats, als in poef!, op de minutenlange echo van zijn nadrukkelijke woorden na.
Op welk moment precies had ik die koker aangenomen?
 
Het kostte mij drie slopende maanden om de klus te klaren. Het ontwerp was ingewikkeld en bijzonder bewerkelijk, een en al krullen en draaiingen waar ik het woord ‘verfraaiing’ niet voor zou durven gebruiken. Elke keer dat ik de tekening bekeek, wat vaak was vanwege de complexiteit, bekroop mij een beklemmend gevoel. Ik begon een hoofdband te dragen om het zweet uit mijn ogen te houden.
De voltooiing van de klus had voldoening moeten geven, maar ditmaal werd ik haast duizelig van opluchting. Veertien minuten later rinkelde de deurbel. Magister Hastorius had de ingang van mijn werkplaats gevonden.
 
Dit keer droeg hij een dun pakket, gewikkeld in een donker kleed. Het pakket had ongeveer dezelfde contouren als de mij overbekende omlijsting.
“Eén na laatste onderdeel,” verklaarde hij, wat niet echt verhelderend was.
“U wilt zeker wel de sierlijst inspecteren?” vroeg ik bedeesd. Ik kon mijzelf wel tegen de schenen schoppen.
De Magister veegde een plek op de werktafel schoon en legde het pakket voorzichtig neer. “Als de omlijsting niet exact volgens tekening was samengesteld had ik dat meteen gevoeld. En jijzelf niet minder.”
Hij legde een hand op het pakket. “Dit is een bijzondere spiegel. Plaats deze in de omlijsting.”
Met de andere haalde hij iets uit zijn jaszak en reikte mij dat aan. “Draag daarbij deze blinddoek.”
Verbouwereerd nam ik het aan. “Hoe moet ik nou...”
Hastorius klonk wat ongeduldig. “Je vakmanschap volstaat, anders had ik je niet uitgekozen.” Na een kleine pauze voegde hij er aan toe, “Duidelijk mag zijn dat zelfs per ongeluk een blik in de spiegel werpen ongewenste gevolgen heeft.”
Daarmee kon ik het doen. Gelaten bond ik de blinddoek om en ging aan de slag. Het was evengoed prettig om te merken dat ik de klus zonder geklungel wist af te ronden.
“Nee.” De magister legde een hand op mijn schouder om te voorkomen dat ik de blinddoek af zou nemen. “Er rest nog wat kleinigheden; het laatste onderdeel, activering, sporenverwijdering en, uiteraard, jouw beloning. Allemaal één en hetzelfde ding, eigenlijk.”
Nog voor ik goed en wel kon beginnen met het ontleden van die zin, was de tijd om te reageren al voorbij. Maar dat was al drie maanden het geval. De Magister sprak verder, maar voor mij onverstaanbaar. Er klonk een luid geraas en ik kreeg het gevoel alsof de ziel uit mijn lijf getrokken werd. Een ogenblik lang had ik het ijselijk koud.
Er klonk een kuchje. Of was het nou een lachje? “De blinddoek kan af.”
Ik beefde onbeheerst en had moeite met het losknopen van de blinddoek. Magister Hastorius wachtte zwijgend terwijl ik stond te worstelen met een stomme knoop. Uiteindelijk trok ik het doek met een ruk van mijn hoofd.
De magister torende boven mij uit en stond in een mij vreemde omgeving. Nee, toch niet helemaal vreemd. Het leek op de ruimte zoals ik die 23 jaar geleden gevonden had en waar ik mijn werkplaats was begonnen; kaal, verwaarloosd en leeg, net als toen. Alleen keek ik er vanuit een vreemde hoek naar. Lag ik nou op de werktafel?
Magister Hastorius liet opnieuw een kuchje horen. Ja, beslist een soort lachje. “Ziedaar! Levenslange aanstelling als wachter in een magische poort. Hoe is dat als beloning?”
Vervolgens wierp hij het kleed over mij heen.

Auteur: Ik ontvang graag feedback
Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Een onweerstaanbare opdracht"

© Anton van Esch
01.06.21
Feedback:
Een leuk, zij het wat sneu, fantasy verhaal. Die magister heeft een wat eigenaardig idee van belonen. Bij 'op de minutenlange echo van zijn nadrukkelijke woorden na' had 'nadrukkelijk' niet anders geschreven hoeven te worden, het was zo al duidelijk dat de magister woorden sterk benadrukte.
  • Schrijfkwaliteit
    4.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Anton van Esch 02.06.21
    Dank je voor de feedback, Maaike!
    Dat 'nadrukkelijk' komt inderdaad wat te nadrukkelijk over. Terwijl het 'belonen' niet duidelijk genoeg spottend bedoeld is
    • Maaike Vissers 02.06.21
      Ah, het is idd op twee manieren te lezen: die magister is of heel eigenaardig in zijn idee van belonen of gewoon stomweg kwaadaardig. Met beide varianten kun je verder, dus dat was niet zo erg.