Voor schrijvers, door schrijvers
57 inzendingen in deze rubriek

Ook jouw tekstbijdrage is welkom en meedoen is gratis.

Volksverhalen

Sprookjes behoren tot een oude orale traditie en bevatten vaak een zedenles of diepere wijsheid. Het woord sprookje is afgeleid van het middeleeuwse 'sproke', dat verhaal of vertelling betekent. Als ongeschreven vertelling richtte een sproke zich tot ongeletterde volwassenen.

De bekende sprookjes kennen we natuurlijk allemaal maar we lezen/horen ook graag verhalen die zelf verzonnen zijn. In deze rubriek bieden we de mogelijkheid om zelf verzonnen sprookjes of een fabel toe te voegen. Gewoon om lekker voor te lezen voor kinderen of wie ze ook maar horen wil.

Klik hier
Eerst inloggen of (gratis) aanmelden s.v.p. om je artikel in te zenden.
(klik op de button om in te loggen of je aan te melden)

317 Hits

Publicatie op:
Een kerstsprookje
 
Een Kerstsprookje
 
Het was bijna Kerstmis en het was bitter koud. De kerstbomen in de kerstbomenkwekerij stonden kleumend bij elkaar. De kerstboomverkoper liep stampend heen en weer om een beetje warm te blijven. Er waren steeds klanten, dus hij kon niet even weg om in het cafeetje verderop wat warms te gaan drinken.
Een man en een klein meisje stonden de kerstbomen te bewonderen. Vooral de hele grote bomen. Maar dat waren ook de duurste. En zo te zien zouden die twee dat niet kunnen betalen, dacht de kerstboomverkoper bij zichzelf. Ze zagen er armoedig uit.
Het meisje stond dromerig naar die prachtige bomen te kijken. Ze wist ook wel, dat haar pappa die niet kon betalen, maar ernaar kijken was ook al leuk. 
De verkoper kreeg een beetje medelijden met het meisje.
In een hoekje stond een heel klein armetierig boompje, met bijna kale takken. Hij pakte het boompje, ging naar het meisje en zei: “Kijk eens, hier heb jij ook een kerstboompje. Hij is wel niet zo mooi, maar als je er wat versieringen in hangt lijkt het misschien best wel wat.”
Het meisje straalde! En pakte het boompje aan alsof het iets heel kostbaars was. En dat was het voor haar ook.   
Ze zei tegen haar vader: “We gaan dit boompje heel mooi maken, hè pap? Ik weet wel dat we geen geld hebben om echte kerstballen te kopen, maar Ik ga kerstballen tekenen en uitknippen en hang ze dan met een draadje in de boom. En ik ga ook stukjes papier kleuren en erin leggen en stukjes witte watten, dat is net sneeuw en nog veel meer.”
De verkoper moest lachen om het enthousiaste meisje en pakte nog wat dennentakjes, die onder de bomen lagen en gaf die ook aan haar. Blij met het boompje en de takjes gingen ze naar huis. Het meisje hield het boompje voorzichtig vast.
Toen ze thuis kwamen, renden haar twee broertjes hen al tegemoet, al roepend:
“Een kerstboom, we hebben een kerstboom!"
En ook haar moeder kwam erbij en sloeg haar handen in elkaar, terwijl ze blij zei: “Een échte kerstboom! En ook nog wat kersttakjes, wat fijn!”
Het meisje en haar broertjes gingen aan de tafel zitten, pakten papier en hun kleurpotloden en begonnen kerstballen te tekenen en in te kleuren. Daarna werden ze voorzichtig uitgeknipt en met een draadje in het boompje gehangen. Op de takken legden ze wat stukjes witte watten en toen zag je helemaal niet meer dat de takken kaal waren. Het boompje zag er schitterend uit en ze keken er allemaal vol bewondering naar.
De volgende dag zou het Kerstmis zijn. Er zouden geen cadeautjes zijn, dat was te duur, maar ze vonden allemaal dat dit kerstboompje het mooiste cadeau was wat ze zich maar konden wensen. En ze gingen blij slapen.
 
Het kerstboompje was ook blij. Niemand had hem willen hebben, ze vonden hem veel te klein en te lelijk.
"Maar….” zei het kerstboompje tegen zichzelf, “niemand weet, dat ik een toverboompje ben. En dat ik kan veranderen in een prachtige kerstboom, als ik bij mensen kom, die mij goed vinden, zoals ik ben en die blij met mij zijn. En dat is nu gebeurd, dankzij de kerstboomverkoper, die mij aan dit aardige gezin heeft gegeven.”
En het kerstboompje begon zichzelf te veranderen..……
 
De volgende morgen was het kerstmorgen. Het meisje was het eerste wakker en ging naar de kamer. Ze keek en ze keek en ze wreef eens in haar ogen, want ze dacht dat ze droomde……
Maar toen riep ze opgewonden: “Kom eens kijken, kom eens gauw kijken!"
Haar vader, moeder en broertjes kwamen de kamer in en konden geen woord uitbrengen.
Want daar stond de mooiste kerstboom, die ze ooit gezien hadden!!
Met prachtige groene takken vol schitterende kerstballen en wel honderd kleine lichtjes!
Maar dat was nog niet alles, want kijk eens wat er onder de boom lag?
Een heleboel cadeautjes, heel mooi ingepakt en met hun namen erop! Het was een uitpakfeest zoals ze nog nooit hadden meegemaakt en waar ze alleen maar van hadden kunnen dromen.
 
En het kerstboompje, dat een mooie grote kerstboom was geworden, genoot van hun vreugdekreten.
En hij voelde zich gelukkig, omdat hij had kunnen laten zien wie hij werkelijk was.
 
Ineke Dijkhuis
 
 

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Een kerstsprookje"

Elka Le Mair
  • 153
  • 127
  • 11
16.12.20
Feedback schrijfkwaliteit
Kijk, even op zoek gegaan naar wat je verder schrijft en dan vind ik dit mooie en lieve kerstverhaal. Met plezier gelezen! :)
  • Tevredenheid over de schrijfkwaliteit
    80%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Ook graag je review voor een van de oudere inzendingen...

  • De drie Webbetiers (311) Martin Reekers 22-04-2020

    Er was eens, niet zo lang geleden, een land waar de mensen leden aan een vreselijke virale ziekte, zonder dat zelf in de gaten te hebben. De koning van het land had samen met zijn concubine de heks...

    Lees meer: De drie Webbetiers