1 post
  • images/deelname/sprookjeklein.jpg
    Sprookjes behoren tot een oude orale traditie en bevatten vaak een zedenles of diepere wijsheid. Het woord sprookje is afgeleid van het middeleeuwse 'sproke', dat verhaal of vertelling betekent. Als ongeschreven vertelling richtte een sproke zich tot ongeletterde volwassenen. De bekende sprookjes kennen we natuurlijk allemaal maar we lezen/horen ook graag verhalen die zelf verzonnen zijn. In deze schrijfactiviteit bieden we de mogelijkheid om zelf verzonnen sprookjes of een fabel toe te voegen. Gewoon om lekker voor te lezen voor kinderen of wie ze ook maar horen wil.
    Maximaal 1000 woorden.
    Klik op SCHRIJFACTIVITEITEN (tabs hieronder) voor alle mogelijkheden!
    25 gepubliceerde inzendingen
  • Tekst opsturen:
    Ook jouw artikel is welkom! Inzenden van een verhaal/gedicht is mogelijk door eerst in te loggen. Registreren is gratis! Alleen door eerst in te loggen en op de knop hieronder te klikken kom je op een pagina waar je de schrijfactiviteit kunt selecteren waar je aan mee wilt doen. Op die pagina kun je ook de titel en tekst voor je artikel toevoegen. Lees vooraf de voorwaarden. Let op: Na inzending is wijziging van je tekst niet meer mogelijk (m.u.v. Plusleden)
    Je artikel is, na inzending, vrijwel direct te zien in de betreffende schrijfactiviteit en bij je profiel. We publiceren een artikel minimaal een jaar (plusleden langer!), daarna verwijderen we het artikel en de commentaren, etc. automatisch.
  • De publicatievoorwaarden
    • Inzendingen dienen te voldoen aan de voorwaarden zoals aangegeven bij de betreffende schrijfactiviteit, Nederlandstalig en van voldoende kwaliteit (grammaticaal en inhoudelijk) te zijn. We accepteren geen afbeeldingen van een tekst, maar alleen de daadwerkelijke tekst!
    • Agressieve, onwettelijke, lasterlijke, racistische, misleidende of anderszins ongepaste of irrelevante bijdragen, naar interpretatie van de redactie, zijn niet toegestaan. De redactie behoudt zich het recht voor om inzendingen, zonder opgave van redenen, niet te publiceren, resp. te verwijderen.
    • De auteursrechten van een inzending blijven te allen tijde bij de inzender. Schrijverspunt brengt geen wijzigingen aan in de tekst.
    • Inzenders mogen geen door rechten beschermde teksten of afbeeldingen plaatsen.
    • Het plaatsen van persoonlijke informatie zonder toestemming van de redactie (zoals e-mailadressen, website en/of telefoonnummers) is niet toegestaan evenals teksten, advertenties en links van promotionele dan wel commerciële aard.
    • De redactie is niet aansprakelijk voor de gevolgen, juridisch of in andere zin, van de activiteiten van leden op Schrijverspunt, noch in Nederland, noch daarbuiten. De inzender blijft als enige verantwoordelijk en aansprakelijk voor de inhoud van zijn/haar bericht(en).
    • Bij inzending hanteert Schrijverspunt de actuele privacyregels. Onze privacyverklaring is onderaan op elke pagina te vinden.
    • We publiceren een inzending in principe een jaar lang op onze website. Voor plusleden is die periode langer.
    • Door het insturen van je schrijfactiviteit stem je in met deze voorwaarden.

     

Publicatie: 20-06-2020

Hits: 504

Als een auteur geen behoefte heeft aan feedback verschijnt er geen mogelijkheid voor reacties.

Het einde van Alleenheerschappey

Aangepast: 20-06-2020
Heel lang geleden en hier heel ver vandaan, aan de rand van een groot bos waar nog echte kabouters woonden, stond een groot paleis. In dat paleis woonde de koning van Alleenheerschappey.

Hij vertoefde daar niet alleen hoor, het paleis wemelde van de bediendes, kamermeisjes, butlers en klusjesmannen. En natuurlijk was er een kok, de beste van het hele land!

Heb ik je al verteld dat de koning geen zoon had? De arme man had zo graag een mannelijke troonopvolger gewild, maar de koningin was helaas gestorven in het kraambed, toen ze hun zevende dochter baarde.

Een meisje als troonopvolger zag de beste man niet zo zitten. Hij was nogal ouderwets. Dus hoopte hij maar dat er een geschikte prins zich zou melden. Die zou hij de hand van zijn oudste dochter schenken (of die van één van de andere) en bovendien zijn koninkrijk.

Even terug naar de kok. Er waren maar zes mensen in het hele land die nooit tevreden waren met wat hij tevoorschijn toverde uit zijn potten en pannen. Dat waren de zes oudste prinsessen. Als hij biefstuk maakte, wilden ze een gehaktbal. Maakte hij gehakt, dan vroegen ze om spaghetti. Dat was kenmerkend voor de zes meiden. Niets was goed genoeg voor hen. Ze hadden alles wat hun hartje begeerde, maar waren nooit tevreden.

Toen ze wat ouder werden begonnen de edelmannen en de prinsen zich te melden. De oudste werd meegenomen naar Groenergras door een prins op een prachtig wit paard. De tweede vertrok naar Heerlijkheid. De derde besloot op het laatste moment toch maar niet met de edelman uit Belofteland te trouwen, maar met die uit Allesbeter.

De koning voerde lange gesprekken met deze jonge mannen, maar hij achtte geen van hen geschikt voor het koningschap in Alleenheerschappey. Ook dochter nummer vier, vijf en zes vertrokken. En toen... bleef alleen de jongste over.

De kleine wildebras was dikke maatjes met de kok. Ze voetbalde dagelijks met het zoontje van de tuinman. In het grote paleis kende ze alle hoekjes en gaatjes, want ze vond het heerlijk om er rondjes te rennen en verstoppertje te spelen met de kamermeisjes. Ze stelde haar privélerares honderdduizend vragen. Over het grote bos natuurlijk, waar ze regelmatig te vinden was, maar ook over heksen, dwergen, tovenaars en over het leven in het algemeen.

Ook zij werd groot en de koning hoopte met zijn laatste beetje hoop dat er een geschikte prins om haar hand zou komen vragen.

Er kwamen ook wel eens jongemannen, maar de prinses had er grote lol in om hen om de tuin te leiden. Als ze er één aan zag komen, ging ze in haar spijkerbroek en slobbertrui naar buiten en vroeg hen wie ze zochten. Dan stelde ze de jongeheren vrolijk voor aan alle bediendes, die het spel graag meespeelden, en natuurlijk aan de kok. Ze vroeg iedereen of ze de prinses hadden gezien. Aan het eind bracht ze de jongeman in de keuken, waar hij een goede maaltijd kreeg. Had prins lief zijn buik volgegeten, dan deelde ze hem vrolijk mee dat ze de prinses net had gesproken, maar dat deze hem niet wenste te ontvangen.

De oude koning maakte hier weinig van mee. Hij had steeds vaker angstdromen over de toekomst van zijn land. Hoe moest het verder? Stel je voor dat de eenvoudige burgers met elkaar zouden moeten uitmaken wie het land zou regeren. Dat zou de absolute ondergang zijn van Alleenheerschappey.

Op een mooie zomerdag meldde een eenvoudige boerenjongen zich bij het paleis. De prinses zag hem vanuit haar boomhut in de tuin. Na een tijdje werd ze nieuwsgierig en glipte naar binnen, om te zien dat de butler de jongeman bij haar vader de koning had gebracht. Ze zag haar vader bulderend lachen. Even later zat de knaap met een sip gezicht in de keuken, waar hij een heerlijke maaltijd kreeg van de kok. Maar hoe deze ook zijn best had gedaan, hij raakte het heerlijke eten met geen vinger aan.

De jongedame (in spijkerbroek en slobbertrui) kwam de keuken in. “Hallo!”, zei ze vrijmoedig. “Wie ben je en wat kom je hier doen?” De jongen antwoordde zonder op te kijken dat hij om de hand van de prinses had gevraagd, maar de koning hem had uitgelachen.

Toen keek hij op. Twee prachtige donkerbruine ogen keken hem aan vanuit een perfect gevormd gezicht. Het haar hing in slordige krullen om haar hoofd. Op haar slobbertrui zat een moddervlek en in haar spijkerbroek een gat. Maar hij zag alleen haar ogen en staarde. En zij? Zij staarde terug en voelde honderden vlindertjes in haar buik vliegen.

En nu denken jullie natuurlijk dat de jongen de nieuwe koning werd en dat alles goed kwam! Maar dat moet je maar snel vergeten. De boerenknaap was net zo min geschikt om koning te worden als de prinses geschikt was als koningin.

Ze trouwden en verhuisden samen naar zijn boerderij, waar ze best wel lang en redelijk gelukkig hebben geleefd.

En Alleenheerschappey? Toen de oude koning stierf werden er verkiezingen gehouden. Het volk kwam aan de macht en het land – dat vanaf toen de naam Demokratsya droeg – beleefde zware tijden. Tijdens de grote opstand van '72 is het ingenomen door de koning van Meerisbeter.

Alles wat ons vandaag nog herinnert aan Alleenheerschappey is een oude ruïne. En natuurlijk dit mooie verhaal dat nog altijd verder wordt verteld door de nakomelingen van de jongste prinses.

Ook jouw mening is hier welkom!

Reacties:

10.10.20
Feedback:
Leuk!
Show more
11.07.20
Feedback:
Correctie oude waardering
Show more

Meer van deze auteur:

Titel:Hits:Waardering:Link:
55 woordenverhaal
Saai
802
Lezen?
55 woordenverhaal
Oma
539
Lezen?
Lachen is gezond
490
Lezen?