Skip to main content

Ontvangen inzendingen

De weg naar huis

  • Noor Damiane de Jong

Terwijl de avond valt, beweegt het leven zich haastig voort. Door de drukke straten, waar de geluiden elkaar verdringen, probeer ik de weg naar huis te vinden. De weg die ik al duizend maal eerder heb gelopen, maar die ik nog steeds niet moeiteloos kan afleggen.

Met mijn gedachten nog verstrikt in de chaos van de dag, razen de auto’s aan me voorbij. Het licht van de stoplichten nog feller dan de dag ervoor en elke seconde lijkt sneller te tikken, dan de seconde die eraan vooraf ging. De geluiden vermengen zich tot een onheilspellende schreeuw. De klanken galmen luider en luider. Mijn voetstappen sneller en sneller. Alsof de wereld op volle snelheid draait.

Te midden van de drukte, van de storm die we zelf creëren, maken mijn haastige voetstappen plaats voor een kalme cadans.

Zodra ik de deur open trek, groet een vertrouwde geur mij met een warme omhelsing. Een aanraking van het suède van mijn bank ontlaadt de spanning in mijn lichaam. De bank van de kringloop, die vele levens voor mij geleefd heeft, maar op dit moment volledig van mij is. Terwijl elke ademhaling me overspoelt met een golf van eenvoud, kijk ik door de kamer.

De kamer waar de gordijnen aan de muur, die er al jaren hangen, helderder blauw schijnen te zijn dan de lucht buiten.

De kamer waar de koffie, uit hetzelfde koffiezetapparaat als die van het café op de hoek, nét wat lekkerder lijkt te smaken.

De kamer waar, zodra ik er binnen loop, mijn hart niet sneller gaat kloppen of een sprongetje maakt, maar zich zachtjes voortbeweegt op een ritmisch deuntje.

De kamer waar de stilte me toefluistert en de herinneringen dansen in de lucht. Waar zich in elke hoek een film afspeelt en elk krasje op de vloer haar eigen verhaal vertelt. Waar elk meubelstuk een souvenir is dat met me mee ademt en me omhelst in de stilte.

Thuis, waar de tijd lijkt te vertragen en waar de wereld buiten éven stil lijkt te staan.

 
  • Hits: 32